Net als in Italië hebben ze hier in Polen van die grote borden waar ze overlijdensberichten ophangen, zodat de hele stad weet dat Danuta Bletek en Adam Wyspianski dood zijn, en vooral niet meer leven.

Vandaag heb ik voor het eerst de man gezien die die overlijdensberichten ophangt. Een lange, magere man met een bleek gezicht. Hij liep heel snel, met een aftanse leren boekentas en een nietjesmachine in zijn handen. Bij het prikbord gekomen, pakte hij twee vellen A4 papier, niette die in het midden van het bord en snelde als de weerga weer weg.

Net of met elk nietje die arme Adam nog een keer stierf, zo respectloos deed-ie het. Het scheelde niet veel of hij had een zeis bij.