Lieve lezer,

Je denkt misschien dat oudjaar niet veel meer is dan een koude nacht. Ik was altijd van die overtuiging, dat het feest eromheen dan wel vaak bijzonder leuk is, maar dat de gelegenheid vrijdagavond zou kunnen heten en veel zou er niet anders zijn. 

Op Oudjaar 2011 viel ik voor middernacht in slaap. Ik werd wakker in het nieuwe jaar en wist meteen waarom dat vrolijk vieren zo compulsief wordt doorgevoerd - als verdwaasd wakkerworden het eerste is dat een gloednieuw jaar te bieden heeft, dan komt een mens net zo bedrogen uit als het kind dat we op zes december allemaal geweest zijn, er is net het juiste speelgoed, maar de batterijen zijn niet inbegrepen. 

Na een tijdje gaat de stramheid natuurlijk altijd weg, dit jaar verschilt niet veel van alle vorige: een dag, en dan een nieuwe, andere. 

Ik mag dan wel denken dat dit jaar slechts na negen dagen al naar mijn hand staat, niets houdt je van hetzelfde tegen, lieve lezer, en ik al zeker niet, ik zit nog wel een poosje in dit verre, verzengend warme land, me te vergapen aan een omgeving die afwisselend uit prentenboeken en dystopiën lijkt te komen en aan mijn afgebleekte, lange blonde haren. 

En ik glimlach, want ik zoek de batterijen niet, ik bén ze. 

Veel ver liefs, 

Maartje