Ik wl niet ecologisch zijn. Ik wil liefst elke dag in bad en overal met de auto heen en alle dagen liters cola drinken, en broodjes eten met americain en s ochtends koffiekoeken die niet biologisch zijn. En ik wil nooit, nooit koude tenen. Zo ga ik voortdurend in discussie met moeder aarde. Alsof ik haar puberdochter ben die een piercing wil in haar bovenlip, maar moet settelen voor een tweede gaatje in haar rechteroor.

Dus een beetje kalmer aan doen, ecologisch, is toch eigenlijk vooral compromissen zoeken. Ik verf toch mijn haar met iets waar ammoniak in zit. Die andere dingen zitten in doosjes die me te sjofel zijn om op mijn haar te smeren en er een half uur te laten zitten. Maar s avonds wanneer ik in de zetel zit is er maar n lampje aan. En mijn verwarming staat vaker uit dan aan. Dan trek ik sokken aan. Of ng een paar.

Maar! Onlangs stopte ik met vlees eten. Ik vervang het door avocados en pindas uit verre landen, dus heilig ben ik niet maar mijn moeder aarde heeft ineens een bijna letterlijke hap minder stof om over te gaan zeuren.
En ik mis het niet. Dat vind ik vreemd. Ik mis geen broodjes americain en ik mis ook geen balletjes in tomatensaus. Het enige dat ik af en toe een beetje mis is een stukje lamsvlees van een beestje dat zo jong was dat het nog wankel op zijn poten stond. Dat is erg lekker, maar dan ook weer minstens even gruwelijk.

Al wordt dat lam nu gewoon opgegeten door de klant die in mijn plaats naar de beenhouwer gegaan is.