Vertelde ik al van de klantendienst van Telenet?

Ik nam een interntabbonement met digitale televisie bij. Zoiets heet dan Shake, misschien omdat het hipper klinkt. Omdat ik een bepaald bedrag betaal per maand, krijg ik ook graag een bepaalde dienst terug. Supersnel internet, bijvoorbeeld, zoals mij beloofd werd op - o ironie - hun supertrage site.

Daar zat er een kink in de kabel (de woordspelingen zijn niet van de lucht). Dus na installateur n sommeerde ik een technieker. Zelfs dat ging niet van een leien dakje, want Marije had mijn klantennummer nodig en dat had ik op mijn werk niet bij de hand, waardoor het avond was toen Erwin mij kon helpen, natuurlijk zonder daar mijn klantennummer voor te vragen.

Wl al mijn gegevens, tot ik zei: kerel, hebt gij daar geen dossierke liggen met dat in?

Ja, zei hij, inderdaad, ik heb dat hier.

Ik mij dus maar kwaadmaken op Marije terwijl ik intussen Erwin aan de lijn had. Dat is natuurlijk geen avance, dus liet ik het er maar bij. Ik zat - wachttijden indachtig - een dag langer zonder internet, maar kreeg uiteindelijk toch een technieker op bezoek. Die het probleem dcht op te lossen, maar dat niet deed. Tegen dat ik dat in het snotje had waren hij en zijn knalgele camionette natuurlijk al lang de hoek om.

Ik dus naar de klantendienst gebeld. Het was noch Marije, noch Erwin die keer, maar een derde Callhuman die we Kirsten zullen noemen. Kirsten stelde mij voor even de kabel uit te trekken en weer in te steken. Dat hielp niet. (Natuurlijk niet) Dus kreeg ik Michael aan de lijn die mij hetzelfde voorstelde, en daarna ook nog Ludo met dito ideen in zijn hoofd.

Kabel uittrekken, kabel insteken, internet werken? Bullshit, zei ik, en zo werkt het voor mij niet. Ik wil internet dat werkt zonder dat ik iemand moet aannemen om aan de kabel te staan pulken.

Maar mevrouw, probeerde hij.

Niks van, zei ik, voor mijn part smijt ik hem naar beneden van op mijn derde verdiep en ga ik hem weer halen en werkt hij terug, maar dat is mij teveel gedoe. Ik betaal, jullie leveren terwijl ik op mijn gat zit. Dt is toevallig onze deal omdat ik niets van internet ken.

Ja mevrouw, bent u woensdagmiddag thuis om een technieker te ontvangen?

Ik kan daarvoor zorgen, zei ik, en dan legde ik waardig af.

Tevoren zeg ik altijd tegen zulke mensen: het spijt me als ik me kwaad moet maken. 't Is dat de CEO van Telenet zo onbereikbaar in zijn hokje zit.

Vaak zeggen ze: ja, dat begrijpen wij. (Dat zit in hun opleiding, denk ik."Ik ga geen factuur betalen tot het in orde is." - "Dat begrijpen wij.") (Zij kunnen er niet veel aan doen, dat begrijp ik dan weer.)

Onnodig te zeggen dat het ook de nieuwe technieker niet gelukt is mijn internet te maken. Hij zei: het is een nieuw soort modem. We kennen dat nog niet.

Ik zei: ik ben een proefkonijn?

Hij zei: we moeten dat toch ergens testen.

Ik zei: niet in mijn living. Bouw een proefhuis of zorg ervoor dat de dingen werken voor ge ze gaat installeren bij klanten die betalen voor altijd evensnel internet, zoals beloofd. (En toen ik zag dat hij begon te sputteren:) Wilt u misschien een glaasje water?

Hij zei: ja, maar verliet even later stiekem onverrichterzake mijn appartement.

Toen wilde men mij een derde technieker over de vloer steken en daarmee had ik het gehad. Dus uitzonderlijk kreeg ik het SWAT-team op bezoek, tw ingenieurs met een apple onder de arm, die al mijn problemen zouden oplossen (behalve dan misschien het feit dat ik in mijn keuken maar twee gaspitten heb en dat toch weinig is, vantijd).

Ze waren niet vriendelijk. Het lag eraan dat er nogal veel draadloze netwerken in de buurt van het mijne hangen, en die gaan interfereren met elkaar.

Ik zei: dus iedereen hier heeft daar last van?

Zij zeiden: ja. waarschijnlijk heeft er niemand hier 100 procent van zijn internet.

Ik zei: wat? Dus die mensen worden stuk voor stuk in het zak gezet?

Zij zeiden ja. En ik was te verbouwereerd om nog te antwoorden, maar begon wel te dromen van een stille revolte in mijn straat, met een bestorming van het telenetgebouw, liefst met knalgele pamfletten en kartonnen borden met spreuken in drie talen.

Ze konden wel maken wat er stuk was. En bij het vertrek kreeg ik een kabel in mijn hand geduwd. Voor als mijn modem niet meer werkt.

Ik zei: dus ook al betaal ik voor draadls internet, dan nog mag ik me met een draad behelpen?

Zij zeiden: als het niet werkt h.

Ik zei: als het niet werkt, dan kunt ge terugkomen.

En daarmee was de telenetkous af.