Gisteren was ze in Polen.

In een truckershotel waar Poolse mensen ook een trouwfeest kunnen vieren. De was van Quies maakte dat ik weinig merkte van hun variant op Laura Lynn, maar ik viel wel in slaap met de vraag of dąt ooit de mooiste dag van je leven kan worden. En als het dan zo was,wat de rest dan nog mocht brengen.

Dansen op Poolse schlagermuziek in een lelijke zaal langs een provinciale weg, bijvoorbeeld, in plaats van langs een snelweg die nog zo nieuw is dat zelfs de tolhuisjes nog blinken. Vers uit de verpakking en weer zes jobs erbij. Als je niet beter kijkt zou je kunnen zeggen dat het Polen voor de wind gaat.

Moeten tolheffers ook tol betalen op weg naar huis? Of slapen ze in een motel waar ze even meefeesten met iemands gelukkigste moment?

Ze zag de lelijkste kerk ter wereld blinken - door de wolken heen. En ze kreeg inzicht in het brein der Poolse kuisvrouw.