Het begint met een shot van de wijk waarin ik woon. Kijken hoe ik loop en hoe ik struikel in de goot. Dan heb je stretchen, dat typische geluid van de deur die opengaat en ik die de handdoek neem die ik even tevoren had klaargelegd. Geen mens die daaraan denkt in het echte leven, maar Maartje heeft stagiars die dat voor haar doen. Weer ga ik de krant uithalen, mijn haar ligt heerlijk fout.

Een dag later koop ik bijna paarse pumps, maar dan toch niet. Wel een lap rood stof met witte bolletjes om een kleedje van te laten maken straks. Ik krijg ook telefoon en neem een blind date aan. En dan het gegiechel met vriendinnen 's avonds samen in de zetel. Met een pina colada bij, zo'n versgemaakte met echte ananas en kokosmelk uit een langvergeten blikje. Het is uit die scène dat de camera langzaam wegdraait, als hij het donkere van het raam, de muur of misschien een ander obstakel weer voorbij is het ochtend en lig ik lang in bed.

De zon breekt door terwijl ik de zaterdagkrant doorblader. Het laatste restje kokosmelk meng met een potje yoghurt (mager). Uit de keuken treuzel en alsnog die paarse schoenen koop. De kassier vraagt iets vriendelijks waarop ik enkel maar kan glimlachen.

Aftiteling, alweer. Het laatste beeld is dat van mijn nieuwe paarse pumps naast mijn vuile asics.