In de kerstvakantie van 2000, denk ik, heb ik de eerste vier boeken van Harry Potter gekocht en ze allemaal op één week uitgelezen - de rest was toen nog niet verschenen. Die hele week lag ik tot vier uur in mijn bed te lezen, tot we op het einde even oud waren geworden. En iedere herst, als ik aan kerst begin te denken, neem ik een harrypotterboek vast en lees ik een stukje opnieuw, maar écht helemaal hetzelfde wordt het nooit, de gezichten die ik zelf bedacht zijn vernietigd door de films en de plot is bekend, al kan dat de pret niet altijd drukken.

Dus deze week heb ik échte volwassenmensenboeken gelaten voor wat ze zijn en herlezen wat ik al acht jaar herlees - al heb ik ze intussen in het Engels. Met een deken en een kinderboek in de zetel ben ik zó weer veertien jaar.