Gisteren was het zomer en dus ging ik naar de zee. En twee jongetjes stonden een halfuur lang met hun benen in zee een strandbal naar elkaar te koppen. Verder dan zeven geraakten ze niet, tenzij ik toen net niet aan het kijken was. Misschien omdat ik keek naar de jongen en het meisje die elkaar niet los konden laten, behalve toen het meisje een hartje ging tekenen in het zand. Met haar voeten was dat, de jongen stond in de punt en keek aandachtig toe.

Natuurlijk heb ik een waterijsje gegeten.

Gisteren was het nog vakantie met alles wat daarbij hoort en vandaag dan terug naar school. En september is een dag die ik nooit heb kunnen loslaten. Daarom heb ik vandaag mijn winterschoenen aangetrokken. Ik had sokken aan overdag, voor het eerst sinds mei.