‘Vorige jaren ging ik met mijn vrouw naar Benidorm in de zomer. Eén keer zijn we naar Málaga geweest, maar dat was toch niet alles – ik wil mij ook thuisvoelen op vakantie en in Benidorm zitten veel Belgen. Maar ons Angèle heeft met Pasen haar heup gebroken en met een rolstoel op een bus kruipen, dat zag ze niet zitten. En dan moesten we nog een ander appartement zoeken. Dus zijn we thuisgebleven dit jaar. Mijn dochter Sandra heeft iets aan zee gekocht en daar ben ik dan in de makro terrasstoelen en een tafeltje voor gaan kopen. Dan kunnen we wat naar de zee kijken. Als het mooi weer wordt scheelt dat niet veel met Spanje.’

Louis was vroeger treinconducteur en sinds hij met pensioen is kweekt hij zelf groenten. ‘Misschien kan ik dit jaar een paar bakken op het terras zetten, met wortelen en spinazie. De meeste tuiniers hebben ook prei staan, maar ik hou niet van preisoep en als ons Angèle soep maakt, dan is het van ze op te eten. ’t Is soms een moeilijk mens, maar ik begrijp dat wel. Wij zijn nog geboren in de oorlog. Nu, ze kan toch geen soep meer maken.’

‘Dat stilzitten is niets voor haar, dan wordt ze ineens koleirig. Toen ik tuinstoelen ging kopen was ze niet mee. Naar de Delhaize komt ze wel met mij, want dan hang ik de boodschappen in dat netje aan haar rolstoel. Veel is het toch niet voor twee personen. Maar met die tuinstoelen op een kar en dan haar ook nog moeten duwen, ik had er de hele nacht van wakker gelegen. Mijn dochter is dan gekomen als ik weg was, om haar op de wc te helpen na het eten.’

‘Ik had maar twee stoelen gekocht, soms komt ons Sandra langs en Angèle zit toch in haar rolstoel de hele dag. Maar dat vond ze niets, een stoel te weinig, dus de volgende dag ben ik teruggegaan om een derde. Dan kan ze daar haar benen eens op leggen.’