Daar had je de decaan die een erg saaie speech gaf op de proclamatie toen ik mijn diploma kreeg - of toch het papiertje waarop staat dat ik het verdiend heb. Mijn uitslag, vanzelf oud nieuws geworden, zit na twee dagen afgeleefd in de achterzak van mijn nieuwe jeansbroek. In acht gevouwen hebben zich achteraan twee blauwe rechthoekjes ontwikkeld.

Hij had het over overgangsrituelen en gelukkig worden en de K.U.Leuven nooit helemaal verlaten - dooddoeners van de ergste categorie die te rechtstreeks alludeerden op het leven dat nog komen moet. De studente die namens ons en dus ook namens mij een tekstje kwam opzeggen over pintjes van een euro en diplomaruimte stond nog boller van cliché's.

Wij kochten een nieuwe auto in 1998. De verkoper dacht even glad te doen en maakte duidelijk dat het - met het oog op ruitenwissers - altijd een beetje zoeken en passen is in het begin. Autoverkopers hebben geen diploma's slavistiek en van sociale skills hebben ze buiten hun garage misschien niet veel kaas gegeten, maar ze hebben soms gelijk ook tien jaar later in een andere context als ik er plots aan kom te denken.

Laat zo'n man op een proclamatie over het leven vertellen. Het is tijd om werk te zoeken.