Het was heel erg vreemd vannacht toen ik thuiskwam van een trouwfeest dat vroeg was geŽindigd, maar waar we zelf nog een eind aan hebben gebreid op de Oude Markt, u kent dat wel. Het was dan tamelijk laat of ook wel vroeg al had ik mij ingesteld op zes uur, dat vind ik een mooi uur als er een vriendin trouwt. Enfin, dat mocht niet zijn, maar toen ik om zes uur nog wakker lag dacht ik, ik ga daar een stukje over schrijven, over hoe ik nog wakker lig met alle ramen op het grootste open en helemaal geen pyjama aan en nog te warm - ik vertik het mijn donsdeken uit mijn overtrek te halen, er komt altijd een moment in de loop van de nacht waarop ik toch fris krijg en dat dekbed dan op mijn laken moet leggen en dat schuift daar dan af, dat is vervelend in de ochtend.

Het was vast een grappig stukje geworden want ik ging er ook in schrijven over hoe ik een glas wijn teveel had gedronken, dat vind ik dan ook de norm als er een vriendin trouwt. Natuurlijk ook weer niet zoveel wijn dat ik niet meer wist wat of hoe, ik weet nog precies wanneer en waar ik mijn schoenen uit- of aandeed, het waren hoge hakken. Maar toen ik vanochtend wakker werd wist ik niet of ik dat bericht nu wel of niet had geschreven en wat er dan zou instaan, ik kon me levendig herinneren voor mijn computer te zitten op mijn bed met alle ramen op het grootste open, te vertellen over dat laatste glas wijn dat ik niet meer had moeten drinken maar het wel deed, omdat dat nu eenmaal de norm is als er een vriendin trouwt en er goeie wijn is op het feest.

En dus het was er niet, en ik ga ook niet doen alsof ik het wel geschreven heb. Ik heb vast meer geslapen dan ik denk en gewoon gedroomd dat ik nog wakker lag en een bericht ging schrijven over een glas witte wijn te veel en dat met alle ramen op het grootste open.