"Dat neemt natuurlijk niet weg dat het hoe dan ook bewonderenswaardig is een literair werk uit Pools naar het Nederlands te vertalen."

De laatste zin van mijn thesis. Geloof me als ik zeg dat de rest u nog minder interesseert.

Ik had iets met dat dankwoord. Ik weet niet of er iemand de moeite heeft genomen mij op te nemen in bedankingen - ik vermoed van niet, ik heb in weinig thesissen een rol gespeeld dit jaar of de jaren ervoor wat dat betreft. Op een dag vind ik misschien een man en krijgen we intelligente kinderen en schrijven die thesissen waarin ze mij bedanken voor het advies dat ik hen heb gegeven betreffende de kleurkeuze van hun kaft en de interlinie. Rood en anderhalf, daarmee geef ik meteen een socialistisch statement mee - de kaft van mijn eindwerk laat zit vast raden.

Mijn thesis is al een tijdje binnen en ik heb vandaag mijn laatste examen afgelegd - ever, dat is, als het over de unief gaat. Een stukje van mijn dankwoord mag u ook wel lezen, bedenk vooral dat u eigenlijk niets gedaan hebt en dus niet bedankt hoeft te worden en besef daarbij wat voor goed mens ik ben dat plezier toch online te gooien.

"[...] Daarnaast wil ik ook de juiste mensen bedanken die mij op tijd deden inzien dat dit academiejaar om meer draaide dan enkel studiepunten binnenhalen en we zo snel mogelijk. Een handvol vrienden die er op de juiste momenten wel of juist niet waren en net wanneer nodig nalieten te vragen hoe ver ik ermee stond. Het had zonder hen gekund en waarschijnlijk zelfs een pak sneller, maar ook onnoemlijk moeilijker."

Misschien lezen er vrienden mee, je weet dat niet.

Dat was dat, dacht ik vanmiddag toen ik MSI 00.14 verliet. Meer deed het me niet. Ik ben benieuwd als ik over dertig jaar intelligente kinderen heb die afstuderen, wat het mij dan gaat doen, afgestudeerd zijn in tweeduizend acht zonder daar echt bij stilgestaan te hebben.