Kijk - zo gaat dat als je mij bent. Ik sta op en check mijn mail. Geen mail is geen probleem, het is nog vroeg. Ik kom thuis om middernacht en denk, er is zoveel dat zoveel mensen mij in al die tijd hadden willen kunnen zeggen - gewoon dat mijn haar goed geknipt is of dat het goed geschreven was dat stukje van die kikker op mijn weblog of gewoon dat het fijn is dat ik de dingen doe die ik doe en meer niet.

Volgens mij waren er in 1986 alleen maar problemen van een andere aard, als twintiger zijnde - issues die verdwenen zijn en weggebleven omdat de wereld is vooruitgegaan. Dat er stof tussen de draaischijf van de telefoon kwam en dat je je eindwerken moest laten typen in de gevangenis - tot iemand bedacht daar knopjes van te maken en ook ineens iedereen zijn eigen - personal weetwel - computer te laten kopen.

En dat de broeken zo lelijk waren, al is dát probleem dan weer wel helemaal terug, de wereld gaat vooruit in kringen.