Ik had geen paraplu bij en ook geen regenjas, maar gelukkig wel een donkere t-shirt aangetrokken die ochtend. Een dag in juli vorig jaar, het regende belachelijk hard en daar stond ik midden in de stad met een broodje kip-curry in mijn natte handen. In de striemende regen lopen is een kunst die je maar beter beheerst in dit land, zei ik tegen een vrouw die onder een luifel stond te schuilen. Ik had het niet koud meer, maar zij kreeg prompt rillingen van mij te zien. Dat zei ze en toen ging ze een paraplu kopen in het Kruidvat.

Je woont in BelgiŽ of je woont er niet, dacht ik, dus toen het ouwe wijven regende vanmiddag liet ik de toekomstige tijd in het verleden voor wat hij was en trok mijn badpak aan. Ik rilde toen het zich vol water zoog, trok tien lange baantjes in openlucht en was nog natter toen ik thuiskwam. Zoveel water voor mij alleen. Kwieks na mijn douche besloot ik de rest te laten voor wat het allemaal niet waard is en bedacht ik: afstuderen, de meimaand, ondanks alles ga ik het allemaal nog missen.

En ik heb ontdekt waarom je van zwemmen slanker wordt - je badpak is donkerder omdat het doorweekt is.