Wel degelijk om op te eten, deze gelatineworsten met stukken vet, ingewanden en wortel erin. Enige verwarring kan ontstaan door de positie in de koelbakken, naast het 'vlees voor honden', maar wel degelijk bestemd voor menselijke consumptie, verzekerd door een oude mevrouw die zeerrrrrrr enthousiast was over het goedje, lekker, zo zei ze, en ook, je moet de ingewanden koken, niet bakken.

Mmm, bezoekers, wees gewaarschuwd!

Ingewanden, vel, tongen en poten hebben we nog steeds gelaten voor wat ze zijn, maar is er toch ook iets mis met de algemene smaak van de Polen waar het om gewoon vlees gaat. Bij navraag naar lekkere worst een groot rood geval toegestopt gekregen, een van de beste, zo werd ons verzekerd. De worst rook veelbelovend maar was nogal vies, met dik vel en brokkelig, papperig, smeuďg vlees.

Pierogi, Poolse ravioli, dat moesten we ook eens proberen, en dus maar drie soorten gekocht. Dat er een rangorde te maken was wat goedheid betreft ligt niet aan uitblinkers in smaak maar wel algemene goorheid met gradaties.

En daar koolsla bij. Meevaller. Maar dan echt. Net als de verdere verkenning van de Poolse banketwereld.

Over taarten geen klagen.