Vroeger, toen ik nog in Polen zat, voelde ik mij schuldig als ik een paar dagen achter elkaar niets van mij liet horen. Intussen zit ik hoog en droog in BelgiŽ en is het een pak stiller, maar vanavond had ik zin in out-of-the-blue-bloggen, voor zover dat een woord ůf een activiteit is.

Anyway, ik dacht aan alle dingen in mijn leven de voorbije week: comfortfood uit Amerika, de laatste thesisrommel, een bad nemen ter ontspanning als er van spanning geen sprake kan zijn. En ik dacht: om dat mooi te houden wordt het weer veel te cryptisch. Cryptisch staat gelijk aan vervelend om te lezen als je er niets in leest en confronterend als je dat wel doet.

Dus ik hou het erbij voor vanavond. Ik heb nog veel te warm van mijn bad, er staat chocolade gevuld met pindakaas naast mij en morgen ga ik kleren kopen denk ik. De consumptiemaatschappij blijft mijn vriend, ondanks mijn rode sympathieŽn. Iemand ooit al de jas van Louis Tobback gezien? Lelijk, maar zeer socialistisch. Je zou voor minder voorkeurstemmen op die man.

Ik heb echter t-shirts nodig en nog veel meer.