Dit is de Trabant tegenover de deur van mijn appartement in Polen. Verdwenen ergens halfweg april, jammer genoeg. Ik herken de graffiti op de foto. Het vale bruin van de muren, de groeven erin.

Een sterk staaltje ostalgie-merchandising voor mij op mijn bureau: krčk dezelfde trabi in miniatuurweergave, compleet met opengaande deuren en een opwindmechanisme. Voor vijf euro, terwijl ik er gemakkelijk dertig euro aan gegeven had, denk ik.

Gisteren op het Ladeuzeplein rook het naar Poolse kebab in de Ulica Grodzka. Waar we les hadden. Ik ben dat moeten gaan opzoeken op een plannetje, die straatnaam. Ik wist het niet meer en toen plots terug, dat we via de poselska naar de les wandelden of ook wel via de plac na groblach, dat hing er zowat vanaf. En dat ik een bagel kocht als ontbijt onderweg. Dat ik een roze trabant tegenkwam die al weg was toen ik een foto wilde trekken. En elke dag voorbij de Sheraton. Behalve toen daar de president logeerde, toen was er weinig doorkomen aan.

Ik heb mijn eigen mini-trabi.