Er gebeurt niets waarover ik hak-op-tak een paar alinea's kan schrijven. Ik heb een nieuw paswoord dat zo veilig is dat de CIA het zou kunnen gebruiken, en nu voelt het alsof ik online verhuisd ben. Ik slaap al vier ochtenden op rij anderhalf uur te lang en dus is mijn ochtendroutine helemaal zoek. Vanmiddag bak ik pestopannenkoeken van Nigella U-kent-ze-wel. Ik ben een kersverse pepsimaxverslaving aan het ontwikkelen.

Zoek daar maar een link tussen. Terwijl ik eigenlijk een link moet zoeken tussen hoofdstukken van iets dat binnenkort mijn masterproef is. Ik twijfel nog tussen interlinie enkel en anderhalf. Ik zou een rode kaft willen maken als statement - hoera! - maar dat is zo onduidelijk te bedrukken.

't Zijn nogal tijden waarin de kleur van de kaft van mijn eindwerk politiek gewicht krijgt. Door mezelf, maar het is niet anders, ik heb geslapen met oranje sokken, volgens mij duikt er in de loop van de dag een eerste grijze haar op. Nog een paar nachten en ik word wakker met het kapsel van Leterme. Of Vandeurzen, ik weet niet wat erger is.