Zo. Dat was dat.

Misschien sta ik niet helemaal achter mijn laatste post. Het dolleminagehalte is nogal, euhm, hoog. Behaverbrandingen zijn nooit ver weg.

Verder zijn er een heleboel dingen waar ik het niet over heb gehad, en daar kan u maar beter blij om zijn.

Het is zoals ik vanmiddag nog dacht, toen ik niet aan mijn thesis aan het werken was en hoofdstuk zeven thuis op mij lag te wachten. Ik dacht, wat als hoofdstuk ácht op mij lag te wachten, dan was ik vast een pak geruster. En toen, in een geniale ingeving van mijn relativerinsvermogen dacht ik, en wat als hoofdstuk zes nog niet af was? Het kan altijd nog erger.

Dus goed, als u de wijvenweek op oostblog maar niets vond omdat het er allemaal niet manvriendelijk aan toeging kan u ook hieraan denken: dat u tot het geslacht behoort waar ik weleens verliefd op pleeg te worden, dat u over mijn maandstonden niets te weten bent gekomen en dat het allemaal uw schuld niet is, dat wij willen vermageren.

Als u een man bent, that is, als u een vrouw bent kan ik u verzekeren, hoe meer licht in uw ogen hoe beter, wat mij betreft. Tenzij u Carla respectievelijk Pamela heet van voren en Bruni respectievelijk Anderson van achteren.