Dan denk ik soms ook, ik zou vast een goede moeder zijn, want ik krijg op de chiro gemakkelijk twaalf kinderen op in mijn uppie kalm. Niet echt kalm, natuurlijk, want er is niets zo saai als een kalm kind, maar toch rustig genoeg dat ze begrijpen wat ik zeg. Maar ook wel de strenge moeder die de mijne was en waarvan ik als tienjarige steeds dacht dat ik ze nooit zou worden. Als mijn poppen hun parels niet wilden opeten, dan hoefde dat zo nodig niet, want ik wist maar al te goed hoe oervervelend het was, voor een bord zitten, niet willen eten en daarbij zo boos mogelijk kijken.

Ondertussen kook ik mee op kamp en ben ik degene die er een punt van maakt dat alle kinderen minstens een roosje bloemkool op hun bord hebben, en dat dan ook opeten, ook al waren ze bereid om daarvoor krijsend op de grond te gaan liggen en met hun handen heel hard in het zand te bonken. 't Is een principekwestie, eigenlijk, want wat kan mij het schelen dat zo'n kind een week later naar huis gaat zonder bloemkool in zijn systeem?

Multitasken kan ik ook wel, ik kan op die kampen heel gemakkelijk brood bestellen bij de bakker via de telefoon, ondertussen een pan waar ik zelf in kan afdrogen en tegelijk in het oog houden wat er gebeurt met de melk die ik opwarm om zeven liter chocolademelk van te maken.

Het Poolse kindje dat geen Nederlands kon las ik elke avond een verhaaltje voor in het Pools, omdat me dat vreselijk leek, op kamp zijn met kinderen die een koeterwaals spreken waar je niets van snapt en tegelijk in slaap proberen te vallen terwijl een leidster onbegrijpelijk wauwelt. Dat ze daar in Liedekerke een voorbeeld aan nemen, dacht ik onlangs nog.

En ik kan ook kindjes troosten. Tessa had vreselijke heimwee elke avond, en op een keer zijn we, zomaar in het pikkedonker, een boswandeling gaan maken. Ze denkt vast nog steeds dat we toen een eekhoorn gezien hebben, maar het was een tak die ervoor zorgde dat ze het fantastisch vond en niet eng, naast een bos gaan slapen op een luchtmatras.

Of het allemaal genoeg is om mutanten van mezelf later in bedwang te houden, dat weet ik niet. Ik was een kind vol capsones.