Ik vind shoppen, het thema van deze wijvendinsdag, een geweldige bezigheid, alleen jammer dat ik als student over weinig inkomen beschik. Niet gelaten, in september gaf ik vrij impulsief vrij veel geld uit aan een leren vest en hop! Plots kocht iedereen leren vesten. Ik wil mezelf niet van de illusie beroven dat dat allemaal door mij is, dus laat ons afspreken dat u dat ook niet doet.

In dat leren vest voel ik me trouwens heel erg goed, het volstaat om op een dag waarop alles tegen steekt de deur uit te gaan met een dood lam rond je schouders en opnieuw hop! De wereld lacht je toe. Of mij althans, jullie hebben misschien allemaal geen leren vest.

Het mag ook wat langer duren, trouwens. In Polen heb ik een maand lang gezocht naar het perfecte parfum voor mij. Het criterium voor een parfum dat werkt is tamelijk complex, het heeft vast iets van een algoritme. Want wel, dat gaat als volgt, als ik op de trein zit met het Parfum op, dat mag gerust met een hoofdletter, is het de bedoeling dat de mensen in mijn onmiddelijke omgeving opmerken dat er iets ongeloofelijk verleidelijk ruikt, maar niet meteen doorhebben dat dat van mij komt. Over zo’n dingen mag je, vind ik, niet licht overgaan, dus twee weken lang ging ik elke dag in een van de duizend parfumeriën van Krakau een parfum proberen, tot er een was dat mij beviel, dat ik dan een paar dagen na elkaar probeerde. Uiteindelijk twijfelde ik tussen de groene van DKNY en L’eau van Kenzo, en die laatste is het geworden.

Dan kan ik jullie vast ook nog vervelen met hoe ik een jeans koop, daar mag namelijk geen stretch in zitten, ook niet 1 %, zoals menig gluiperig verkoopster mij al probeerde aan te smeren. Maar goed, ’t is geen gemakkelijke queeste elke keer, want die broek moet natuurlijk ook op iets trekken en daarom kost ze altijd rond de 100 euro. En doe ik ze zo vaak aan dat er binnen de kortste keren gaten in zitten. Om al die redenen ben ik geen fan van broeken kopen, maar al de rest vind ik heus waar geen probleem.

Oh, en ik heb onlangs geteld hoeveel rokken ik heb, dat zijn er liefst acht. Acht. En ze zijn allemaal tof. Tot voor kort had ik alleen geen schoenen om daaronder aan te doen, alleen leren botten en sandalen, en seriously, er is ook nog een seizoen waarin sandalen te koud zijn en laarzen te warm. Met dat probleem voor ogen trok ik zaterdag met mijn moeder richting schoenenwinkel, waar ik voor het eerst in mijn leven twee paar schoenen tegelijk kocht. Wie deze post aandachtig gelezen heeft weet dat ik daar eigenlijk geen geld voor heb, maar geen nood, mijn moeder heeft een paar betaald en natuurlijk heb ik ervoor gezorgd dat dat het duurste was.

Vervolgens ben ik de hele avond weggeweest – en voor mijn moeder kan commenten dat ik ook ’s nachts niet helemaal thuis was, inderdaad, halfvijf was het eer ik thuiskwam – en hoewel ik me getuige het uur van mijn thuiskomst wel geamuseerd had, vond ik het oprecht jammer dat ik niet naar al mijn nieuwe schoenen – wel vier! – kon kijken. Zo werken wij(ven), als wij iets nieuws hebben dan willen we ernaar kijken.