Ik heb vandaag een pot dagcrème gekocht voor de choquerende prijs van bijna 20 euro, maar niet getreurd, ik moet dat ten eerste niet zelf betalen aangezien ik geen inkomen heb, en ten tweede is de vorige pot een jaar meegegaan, komen we dus aan iets van een vijf cent per dag op mijn gezicht, en 't is nog zo'n schatje. Mijn gezicht, that is.

Het is niet zomaar dagcrème, er zit daar namelijk UV 8 bescherming tegen de zon in, want, zo zei ik, de zomer komt eraan, en het deed deugd dat te zeggen in een glazen apotheek met alleen maart buiten (ik hoop dat het waterproof UV 8 is, for the time being). Er zitten echter ook, en daar kwam de echte schok, anti-ageing elementen in en wie goed gevolgd heeft weet dat ik echt nog maar 21 ben. En mij nu al anti-verouderingscrème laten aanpraten.

Het is natuurlijk zoals ze zeggen, vroeg begonnen is half gewonnen. Dat betekent dan weer dat ik, als ik trouw blijf aan Louis Widmer, de rest van mijn leven er 21 blijf uitzien, en dat zijn dingen die vijf cent per dag waard zijn. Vraag dat maar aan eender welke vrouw van 71, ze zullen allemaal willen dat er vijftig jaar geleden ook al vriendelijke aptohekers bestonden en dagcrèmes met UV 8 en anti-ageing. Maar ha! Te vroeg geboren. De oorlog meegemaakt. Lijfstraffen gekregen. Bijna gestorven aan de mazelen. Corned beef gegeten en vodden gebruikt omdat maandverband nog moest worden uitgevonden (*huivering*).

1986 is een goed geboortejaar. Edoch, ik had graag een paar Joden verstopt op mijn zolder om dan the Righteous Among The Nations gekregen te hebben. Je kan niet alles willen.