Je zal maar een kerstbal zijn, in dit leven. Elf maanden in een muffe doos op zolder tot iemand met een zaklamp je komt halen en in een boom hangt en verder geen oog meer heeft voor je rondingen en de glans van je schaal, de pakjes blinken aanlokkelijk en de bollen zijn toch ieder jaar hetzelfde.

Maar een pakje zijn is ook niet alles. Je ware aard verbergen in een kleurrijk papiertje met hier en daar wat glitter, bewonderd worden op kerstavond en eindigen in een hoek als decoratiemateriaal of slechter nog op e-bay.

Of de kerstman, dan besta je niet en moet je toch alle sokken vullen in Amerika, ik vraag me af hoe die man dat ieder jaar weer klaarspeelt. En een kerstboom staat ook maar heel even in de kijker, uiteindelijk.

En toch is kerstmis zo fijn. 't Is hetzelfde als met alles eigenlijk, de verwachting is half het plezier.