Ik ben een kortverhaal aan het lezen over een vuurtorenwachter die gelukkig wordt omdat hij net dat beroep gevonden heeft. 't Is in het Pools en behalve dat het mooi geschreven is, geniet ik ook enorm van het feit dat ik Poolse woorden zomaar kan verstaan, dat mijn verstand het al gewoon is dat woord X in het Nederlands Y betekent.

Toen ik pas Pools studeerde, wist ik dat wel, maar voelde ik het niet echt. Ik zei do widzenia en daarmee zei ik tot ziens, maar het voelde niet hetzelfde als au revoir of auf Wiedersehen. Ik begrijp de taal op een ander niveau tegenwoordig.

Ik ben blij voor de vuurtorenman, maar ik verwacht een op zijn minst heel tragisch einde, het blijft een Pools kortverhaal.