Ik heb zo'n ouderwets bed met spijlen, en daarrond heb ik voor de gelegendheid kerstlampjes gewikkeld, rode, omdat de muur waar met bed tegen staat ook rood is. Bijzonder modieus en uitgekiend allemaal. Alleen, ik heb iets van een goedkope hoer die wanhopig op klanten wacht maar vergeten is haar rolluik naar boven te doen. Geen verse boterham voor haar onwettig kind, morgenochtend, en 's avonds een boze pooier op haar dak. Nog een dag later kijkt ze uitgeblust naar buiten door een bestoft raam en denkt ze aan het brood voor haar zoontje, die 's middags gepest wordt en hongerig de hinkelbaan vermijdt.

Goh, ondanks die lichtjes heb ik erg weinig van een hoer. Nochtans, in die sector is het ook kerstmis, hoewel ik betwijfel of ze de geneugten van een eindejaarspremie en een dertiende maand kennen.

Overigens doet me dat eraan denken dat ik vroeger op de vensterbank van onze klas in grote letters prijzen schreef en dat we dat daar dan zo wulps mogelijk in gingen zitten, in een puberale poging de goegemeente en vooral het lerarenkorps op de speelplaats te choqueren. Ik denk dat er pubers waren met minder goedbedoelde bezigheden, en tot nog toe is alles goedgekomen.

Duimen dus.