Ik ben natuurlijk niet te spreken over het feit dat ik niet genomineerd ben voor de site van het jaar, categorie nieuwkomer. Ik link er zelfs niet naar door, zo onthutst ben ik ervan. Zonder zwanzen, als ik lees wat er online te lezen is, dan denk ik vaak het is hier zo saai nog niet. Alleen moet ik wat lezers hebben, ik denk niet dat ik veel verder kom dan mijn eigen kenissenkring.

Maar goed, ik heb al mijn gekrekte trots opzij gezet en op deze mevrouw gestemd, ik heb bij een bericht van haar al eens gewild dat ik het had geschreven. Wat niet wil zeggen dat ik u oproep hetzelfde te doen, ik vind al die krampachtige oproepen in de genomineerde blogosfeer bijzonder oninteressant om lezen.

Over dus tot de orde van de dag: voor Pools maak ik binnenkort een presentatie over Waldek in thuis. Slavisten in Gent en Gentenaars in het algemeen zijn altijd nogal ingenomen over hun universiteit en hun stad, maar dit spreekt wel degelijk in het voordeel van Leuven, en nog geen klein beetje. Naar Thuis kijken voor creditpoints. Hihi.

Ik maak een psychologische nota aan mezelf mij niet meer dusdanig in te leven in romantische komedies. De constatatie vanmorgen was niet van de poes. En ook niet het acute gevoel van eenzaamheid toen ik besefte dat ik niet Julia Roberts was en nog minder langs een charmante Brit lag. Er lag een kat op mij van zeven kilo en dat hielp niet.

Mijn haar lag uitzonderlijk goed vanmiddag, maar daar heeft november gauw iets aan gedaan. Ik heb ook zo rap gefietst dat ik misselijk was tijdens de Poolse les, dus 't was nog verwaaid ook. En dan steken ze nog een kinder bueno in de studentenwelkomzak bij Club. Ik lust dat niet. Maar dat wil niet zeggen dat er gebeld moet worden vanuit China, dat zet ik er maar bij.