Ik moest vandaag honderd lijnen maken bij tetris of ik zou nooit gelukkig worden. Niet dat ik nu ongelukkig ben, maar vandaag waren honderd lijnen mijn ticket naar het volwassen succes dat later nog moeten komen.

Ik zat aan 86 toen mijn aandacht verlepte en de blokjes mijn volwassen succes inhaalden. Ik weet niet wat ik daar nu van moet maken. Wat ik wel weet is dat ik in 86 geboren ben en dat tetris geen ingebouwd mechanisme heeft dat mijn toekomst zomaar kan bepalen. Ik ben opgelucht dat ik dat besef, maar als ik gewoon honderd lijnen had gemaakt was ik vanavond een kwartier vroeger in slaap gevallen.

Benieuwd welke uitdaging ik morgen voor mezelf bedenk, en of ik ze haal, en wat dat dan weer betekent, want volgens tetris vandaag word ik later maar een gewone middenmoot. Mijn geest is vermoeiend, maar 't leven blijft spannend zo.