Ik ben vandaag een beetje moe en slechtgezind. Het begon al gisteren toen de chiroleiding een beetje vervelend deed, terwijl we tijd noch moeite hadden gespaard voor hun plezier. Net rakwi's. En toen was het vanmorgen aan het regenen, en ik dacht, hehe, ik moet vandaag niet naar buiten. Een goed begin van een nieuwe week, want ik was erg op tijd uit mijn bed en zou in de voormiddag alvast een interessante Poolse tekst lezen voor mijn thesis. Tot bleek dat ik naar een vergadering moest als studentenvertegenwoordigster, en het leek me belangrijk om daar toch te zijn, dus geen probleem. Of toch, waar? Hoe laat? Eh?

Een uur (een uur!) op voorhand werd mij alsnog meegedeeld waar ik moest zijn en om hoe laat. Geen probleem, ik was op tijd, en er zaten nog een heleboel andere studenten die het schoolvoorbeeld van de zagende student waren, zagen omdat ze tijd in vakken moeten steken waarvan geen examen is. Argh.

Mijn rug steekt tegen, maar dat ligt vast aan het natte weer. Mijn rechterbeen gedraagt zich alsof het een marathon heeft gelopen gisteren. Bergop fietsen wordt eerder moeilijk zo. Onderweg naar huis lag een kapotte zak aardappelen zichzelf te verspillen in te regen en fietste ik bijna tegen een argeloze buitenlandse student.

Laat ik mij straks maar gaan verdiepen in een boeiende Poolse tekst en hopen dat mijn rug merkt dat het hierbinnen niet aan het regenen is.