Vanmorgen was mijn bed zo zacht dat ik ondanks mijn voornemen om acht uur op te staan pas om kwart voor tien eruit ben geraakt, en dan nog niet helemaal en plein forme, mijn slechte heup hapert weer en er zit iets vast halverwege mijn keel dat ik er niet uit gehumhumd krijg.

Ik heb last van oktoberochtenden, volgens mij is het wetenschappelijk vast te stellen dat mijn bed minder zacht is in september als ik zonder scrupules kan blijven liggen tot de ochtend ver voorbij is, in plaats van mijn bed over te laten aan de kat die nogal goed is in ostentatief slapen, vraag me niet hoe.

Thee met honing, dikke sokken en gelukkig moet ik vandaag niet de deur uit.