De jaren negentig in Polen. De toekomst lonkt. Nagelnieuw kapitalisme, bedrijvigheid alom. Het Westen roept, de toekomst ligt voor het grijpen, de geschiedenis herhaalt zich deze keer niet. Alles is nieuw, en alles is goed. Het moet iets zijn om dat als volk mee te maken. Coca Cola voor het eerst proeven als je al volwassen bent, daar kan je volgens mij een bestseller over schrijven. Of je leven lang op schoenen van caoutchou gejogd hebben en ineens Nike Air schoenen passen. Goh, de verwachting.

Ik heb een maand op de afdeling migratie gewerkt in Hasselt, als jobstudent. Ik moest er arbeidskaarten van het type C in de printer schuiven, voor de mensen die een jaar lang mochten werken, en afwijzingsbrieven in enveloppen steken, voor de mensen die dat niet mochten. Het leeuwendeel van die mensen kwam uit Polen, en dat was al na 2004. Ik denk niet dat de gemiddelde Poolse kuisvrouw iets gemerkt heeft van Polen en EU en kapitalisme.

Er zijn natuurlijk wel mensen die het gemaakt hebben, zij hebben gebouwen gekocht die ze verdelen in appartementjes die ze dan verhuren voor te veel geld (en in n baan pikken ze er zo nu en dan een laptop uit en, ik zeg maar wat, een digitale camera).

De mensen die in de gebouwen gaan wonen hebben het net gemaakt. Zij drinken vaak nog steeds te veel wodka, maar ze doen dat met schoenen van Nike aan die mensen hier niet meer zouden aandoen moesten ze er voor betaald worden. Ze doen hun boodschappen wel in een supermarkt waar de mijne niet aan kan tippen, maar ze kopen er augurken per kilo die ze zelf opleggen. Daarvoor moeten ze ook bij de kruiden zijn en bij de azijn, een wandeling van gauw een halfuurtje als je oud bent en slecht te been. Er is een hele generatie die niet anders dan meekan, maar daar eigenlijk de energie niet voor heeft.

Polen is een geweldig land, maar je kan er maar beter niet oud zijn. En eigenlijk ook niet jong. De jonge Pool te veel Coca-Cola, wordt zwaarlijvig, moet opboksen tegen een Europa vol vooroordelen (zo ook hier), wil de wereld zien maar krijgt daartoe weinig kansen, woont in een klein appartement met oudere Polen, eet 's middags bij McDonalds, 's avonds in de Pizza Hut.

En in de zomer, als de toeristen komen, verdubbelt McDonalds zijn hamburgers in prijs.