Ik mis de zomer. Toen het in april prematuur begon te zomeren in BelgiŽ, zat ik in de laatbloeiende Poolse winter te verkleumen. Toen ik terugkwam beleefde BelgiŽ de herfst van zijn leven en werd het heet in Krakau. En de verwachtingen die ik had toen ik moest thuiskomen zijn ingelost, daar niet van, maar nog moeten thuiskomen is ongeloofelijk veel spannender dan meer dan twee maanden geleden thuisgekomen zijn. En ik ben wel blij dat ik thuis ben, maar ik had gehoopt dat mijn kamer voor de rest van mijn dagen een soort luxeparadijs ging zijn, maar niets daarvan, na het chirokamp was er nog even een vlaag van ongewone zachtheid, maar ondertussen slaap ik in een bed dat dodelijk doorsnee is.

Bijvoorbeeld 23 juni was een goeie dag, het was toen warm of zelfs een beetje heet in Krakau. De badkamer van mijn appartement was al gepoetst, mijn shampoo zat in een toiletzak, waardoor ik op vakantie was in de nadagen van een verblijf, met het zich thuisvoelen dat vakantie mist en toch ook de opwinding die erbij komt te kijken. En ondertussen kocht ik een boek, las ik het uit in de iddyle van de planty op een bank in de zon, en dacht ik verwachtingsvol aan de aankomsthal van Zaventem, want daar hangt een bord met Welcome to Belgium op, dacht ik. Ik mis dat boek, ik mis de verwachting en ik mis de zomer die er toen heel even was.

Het bord in Zaventem was weg en het eerste stuk BelgiŽ dat ik zag was de E40. De dag erna moest ik zorgen dat ik geen onterechte tweede zit moest afleggen, omdat er een secretaresse is die niet kan tellen, en nog later moest ik al naar de proclamtie en ondertussen is ook dat al zo lang geleden dat zelfs mijn uitslag minder goed is geworden, want recenter is altijd beter. En ik moet dringend een thesisonderwerp gaan verzinnen, dus deze week ga ik een beetje productieve academische sleur creŽren in mijn leven, hetgeen al zo lang geleden is dat ik bang ben dat ik er gewoon de skills niet meer voor heb.