De koning van het droomkasteel
eet happen lucht, soms veel te veel,
en hij ruikt lekker naar vanille,
zelfs ook tussen zijn billen.

Hij heeft geen last van zware benen,
en zelden, nooit haast, koude tenen.
Want wolken zijn zo lekker warm
en zacht - hij brak nog nit een heup, een arm.

Gisteren ging hij op visite,
bij de verre wereldse elite.
Het eten heeft hem niet gesmaakt,
en persoonlijk is hij liever naakt,

maar zonder kleren,
dat kan je beter niet riskeren.
Want zijn collegae-eminenties
zitten barstensvol pretenties.

Enkel sokken was-ie toch vergeten,
zijn tenen hebben het geweten,
nog nooit had hij zo koud,
en de lucht was er zo zout.

Zijn zitvlak deed onnoemlijk pijn,
waarom een stoel zo hard moet zijn.
Toen hij terugkwam uit de aardse stank,
liep de koning zelfs een beetje mank.

Terug thuis heeft hij een zucht geslaakt,
en ook abrupt een eind gemaakt
aan al zijn karige relaties,
want dze koning denkt niet aan formaties.