Patrick is de mens wier ogen eruit dreigen te vallen elke keer als hij ze beweegt. Hij is jonger dan ik, pas van school af en hij werkt nu in de natuurarbeid. Kijk, ik wil niet denigrerend klinken of intellectueel overkomen, maar ik denk dat Patje, zoals de mannen hem weleens noemen, geen greintje ambitie heeft. En 't is nu niet dat hij zijn werk met hart en ziel doet, want dan zou ik het begrijpen, er werkt bij ons ook een gediplomeerde chef-kok die de stress beu was en er is ook iemand die honden kweekt en verkoopt tot in Vietnam en toch nog iets anders om handen wou hebben. Of een steenrijke aannemer die een pensioen wilt.

Patje had geen zin om verder te studeren, en dus heeft hij op dertig juni dit jaar de laatste keer zijn boterhammen gesmeerd om naar school te gaan, een week vakantie genomen en is hij dan opnieuw beginnen smeren om ze 's middags in een vuile camionette op te eten, hij haalt ze uit een kipling boekentas en 't is altijd wit brood met fluoroze confituur en een stukje kaas erbij, zijn boterhammen zijn vreselijk fantasieloos.

En hij zwijgt doorgaans, ik denk dat hij zich niet op zijn gemak voelt tussen de mannen, want hun boterhammen steken in een zak brood in verweerde frigoboxen en zijn niet netjes in twee gesneden. Als Patje een pint drinkt, ligt het flesje onwennig in zijn handen. En ik heb al een paar keer in een ploeg zonder Patje gewerkt en ze lachen wel een beetje achter zijn rug om. In een ploeg met Patje erbij wordt hem soms iets schunnigs gevraagd waar hij onnoemlijk naďef op reageert.

En als hij dan soms zijn mond opendoet, dan is het van spektakel alom en wordt er gelachen, en Patje weet dan niet goed of ze met hem lachen of om hem, en dan zit hij er weer onwennig bij te tureluren. En soms zeggen ze dat-ie maar achter mij aan moet komen, omdat we toch bijna even oud zijn, en dan durft hij uren niet in mijn richting kijken. Ik heb er soms een beetje medelijden mee, maar meestal denk ik, ach Patje, koop u een frigobox, rijd er een paar keer over met uw mountainbike en steek uw fluoroze boterhammen erin. Hij próbeert het niet eens.

Xavier, dat was wel willen maar niet altijd kunnen, en Patje, die wilt zelfs niet eens. Vergeleken met hem is Xavier onnoemlijk hip en een ongeloofelijke bink.