De bib is toch altijd bijzonder. Een beetje rondwandelen en een mens voelt zich meteen literair. Alleen jammer dat ik elke keer mijn kaart ben vergeten, niet meer weet waar ze thuis ligt, te lui ben om tien minuten te fietsen en ze te zoeken en dus een nieuwe moet laten maken.

Maar wat iets geks nu!

Ik heb Kartonnen Dozen van Lanoye, in het kader van mijn voornemen, en ik heb nog twee andere boeken. Het eerste is Het Koekoeksjong van Brigitte Raskin, dat ik zes jaar geleden in ItaliŽ heb gelezen en waarvan ik altijd een aantal zinnen onthouden heb.

Of een hartaderbreuk als je dochter pas elf is.


Kijk, als ik na meer dan vijf jaar nog weet dat die specifieke zin in dat boek stond, dan moet ik het maar eens opnieuw lezen, vind ik.

En ik heb ook Is dit een Mens van Primo Levi mee, een holocaustoverlever die onze gids in Auschwitz nogal graag citeerde. 't Was een slechte gids en alles, en ze deed net te veel haar best om het droeve in de verf te zetten, door continu naar de grond te kijken, waardoor ze slecht verstaanbaar werd. Maar in combinatie met de nogal gruwelijke setting waren zijn woorden toch tamelijk aandoenlijk. En dus, eens lezen deze vakantie.

En hoe raar! De eerste bladzijde uit Koekoeksjong is een lang citaat uit de memoires van Primo Levi. Gek hoor, want had ik dat boek niet mee, dan was ik er morgen om teruggegaan.

Zo'n dingen vind ik freaky hoor. Maar ze brengen wel geluk, daar ga ik van uit.