Ik was nog niet naar een frituur geweest, en het Zeeltje was dicht, gisternacht. Hetgeen geen ramp was, want er is in de Zeelstraat een nieuwe frituur verschenen. Uitgebaat door buitenlanders. Een beetje donkere buitenlanders. Dat is pas inburgering zie.

Wij frieten gaan eten, en voor ons stonden twee blonde trutten.

-Currysaus was dat. Dat (wijst nadrukkelijk) is geen ku - rie - sa - wwws. (Gaat naar de currysaus en legt er haar hand op) Deeeees is ku - rie - sa - wwws.


De meneer tapt een potje vol currysaus, en wij draaien eens goed met onze ogen. Wie eet er nu currysaus bij frieten, anyway?

Nu, en dan het vlees.

-Is dit al het vlees? Al - les? (telt het vlees na en zegt tegen de andere trut, die eigenlijk niet blond was, maar net zo goed een blonde trut) Ja, echt alles.

Waarna ze vertrokken zijn.

Ik vind precies, toen ik vertrok was dat minder, schrik hebben van buitenlanders. En heel hard je best doen om tolerant over te komen. Kijk eens hoe vriendelijk wij zijn, meneer. Het kan zijn dat ik er toen minder op lette. In Polen zijn alle buitenlanders Wit-Russen en Oekraïners en die zien er hetzelfde uit. En 't is niet dat ze in Polen zo tolerant zijn, welintegendeel, maar ik ben vijf maanden trots geweest op mijn land en ik heb vijf maanden verteld dat het hier goed wonen is. Ik heb ook wel verteld van het VlaamsBlok en de verkiezingen, maar ik heb ook altijd verteld dat dat niet iedereen is. En dan is zo'n frietkotscène een beetje storend.

Ku - rie - sa - wwws! En lekkere frieten!