Dat van de paprika heb ik al gezegd en dat van Pools spreken zal ook wel duidelijk zijn. Belgische patÚ blijkt hier ineens een wereldvermaard product te zijn, en ik heb zo vaak pampampam gezongen dat ik er zelf zot van geworden ben. En Pan Dudek had dan wel zijn bijzonderheden, maar hij mocht er toch ook zijn, als leraar Ún als mens.