Een stok gekregen! Of een stokje, zoals men pleegt te zeggen. Van meneer de Unexpected, waarvoor dank. Over muziek enzo. 't Zal een vrije interpretatie worden, quoi, ik ben niet zo aan muziek, allez, ik kan geen namen onthouden en ook geen nummers en ik kan hier moeilijk van pampampampaddam zitten typen, in het kader van de leesbaarheid enzo.

Nu, mijn eerste muzikale herinnering zal vast wel de Samsonrock zijn, vermits ik een schit-te-rend product ben van de samsongeneratie, met truien en t-shirt en wat je ook maar wil, ik had zelfs een samsonpop met een samsontrui aan, van merchandising gesproken! En dus was er ook de muziek. Overigens is er één liedje van Samson&Gert dat ik tot op heden een fantastisch nummer vind, en wel Er Zit Meer In Een Liedje Dan Je Denkt, als Samson daar zingt dat er ook nog muzikanten achter staan, dan krijg ik altijd tranen in mijn ogen, en meestal hoor ik dat nummer enkel op chirokamp en moet ik dat dus een beetje verdoezelen.

En dan waren er de Spice Girls met posters uit de Joepie en mijn eerste muziekinstallatie als ik in het zesde leerjaar zat, '98, schoon jaar toch. Beide CD's had ik, en het heeft lang geduurd voor ik tot het besef kwam dat die meiden er toch echt niks van bakten. Hoewel ik me nu herinner dat ze uit elkaar zijn gegaan toen ik me er al van gedistantieerd had, en dat dat in het zesde leerjaar was, dus misschien was die installatie toch een jaar vroeger.

Toen lag het stil, eigenlijk. Ik heb ergens nog een Donnamour-CD gekocht en die staat toch elk jaar nog op op kamp, dus 't zal zo geen miskoop geweest zijn zeker? Ik heb een vriendin, en die is daar mee bezig, en die nam mij mee naar een concert van K's Choice, overigens heb ik tegenwoordig een hekel aan Sarah Bettens, en ik ben ook een paar keer naar Werchter te gaan, dus 't is niet dat ik het niet weet te appreciëren.

Hier in Polen heb ik CD's mee van Bart Peeters, die ik als presentator niet voor de volle 100 % kan uitstaan, maar als zanger bijna even aandoenlijk vind als Samson en zijn muzikanten achter hem. En Yevgueni heb ik ook mee, en verder een schitterende compilatie-CD met het beste van de Nederlandstalige muziekscène naast elkaar gebrand. En toen die vriendin hier was, toen heeft ze een hele hoop illegale muziek op mijn pc gegooid, die vervolgens gepikt is, en toen, dankzij een bovenmenselijke inspanning van de post, lag er hier toch een CD in de brievenbus, met al die MP3 erop, dus er is weer muziek in mijn leven.

En vooral associeer ik muziek met de periodes waarin ik ze beluisterd heb. Stef Bos doet me altijd denken aan in het ziekenhuis onder een tafel zitten toen mijn zus zo nodig haar been moest breken. Zo was het vorig jaar een paar dagen te heet tijdens de examens om 's nachts te slapen, en toen zette ik de Beiaard op van Yevgueni, een aantal nachten op rij, en als ik dat nummer nu nog eens hoor, dan verlang ik weer naar de plakkerige nachten vol verwachting van een zomervakantie. En het werkt ook omgekeerd, ik heb ook een CD gekocht een keer, van Preisner, een Poolse componist, in wat laat ons zeggen niet de beste periode was, en als ik die nu opzet, dan krijg ik nog altijd heb koude gevoel van toen. En ik hoef nog maar aan Barcelona te denken, of ik wil al terug op kamp, mijn haar oranje verven en een vikinghelm opzetten.

Zo gaat dat, er zit echt meer in een liedje dan je denkt. Samson had voorwaar alweer gelijk.