De juvenalia kennen een hoogte- en meteen ook eindpunt op een salsa-openlucht-concert inclusief zatte lonkende veertigers die daar niet zouden moeten zijn, want je moet je studentenkaart laten zien om binnen te geraken. En je wordt ook gefouillerd, trouwens.

Dat fouilleren had zo zijn reden. Krakau kent twee voetbalploegen, en die speelden tegen elkaar. Dat fenomeen wordt wel eens de burgeroorlog van Krakau genoemd en dus was waakzaamheid geboden. Niet alleen over straat lopen, werd ons gezegd, niet lachen met voetbalsupporters, oversteken als je er tegenkomt, ...

Ze schijnen nogal geweldadig te zijn, en dus was de politie massaal op de been. Combi's overal, met en zonder sirene's, van die flikken met een glazen schild op en neer aan het joggen, machtvertoon van hier en ginder en een komen en gaan van dees en 't geen en daarboven cirkelde ook nog eens een helikopter.

't Zal er misschien aan gelegen hebben, maar bij mijn weten is alles braaf en kalm gebleven in het centrum. Dan heb ik het dus natuurlijk niet over de kantlijn van Krakau, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat het daar ooit rustig is. We hadden eigenlijk zelfs gerekend op een opstootje hier en daar. Een lichte ontgoocheling, eerlijk gezegd.

Maar de salsa was fijn.