Welke vooroordelen we kennen over Polen, en of die waar zijn, en waar die vandaan komen. Les Pools om half acht, en ik ben al geen ochtendmens. En er waren maar vijf mensen, dus 't was meer een soort van informeel gesprek dan een les.

De eerste woorden die ik er vandaag heb uitgekraamd - ik heb iets tegen spreken 's ochtends - waren meteen Pools:

-Had ik geweten dat er zo weinig mensen zouden komen, dan was ik in mijn bed gebleven.

Gisteren Oekraďnse vodka gaan proberen, vandaar. Maar goed, pan Dudek moet hetzelfde gedacht hebben, want ik zag een zekere blik van herkenning in zijn ogen.

Ah! Vooroordelen. Dat ze kuisvrouwen zijn en bouwvakkers, en dronkaards, en onvriendelijk, en gesloten, en gierig, maar daar is eigenlijk niets van aan. En dat ze conservatief zijn, toch? En ja, daar ga ik mee akkoord, en eigenlijk, meneer, is dat geen vooroordeel, maar gewoon waar, ze zijn hier conservatief, achterlijk misschien.

Hoe zich dat uit? Tegenover de homo's, meneer, daar kunnen ze toch niet mee overweg.

De blik van herkenning in zijn ogen op dát eigenste moment, daar ben ik van geschrokken.

Want je zal maar een homo zijn in Krakau. Arme Dudek.