Gisteren gaan clubben. Ik haat het werkwoord clubben, omdat het tot Xaviers vaste woordenschat behoord, maar goed. Clubben houdt in: naar clubs gaan.

Aha! Moet toch ook gedaan worden? Mijn geheime onzekerheid dan maar overwonnen en voorwaar zelfs gerock&rolld. Het kon slechter.

Alhoewel, het gros van de muziek behoorde tot het slechtste van onze vaderlandse muziekscène. In Poolse clubs heb je snel een overdosis Belgische muziek.

En dan was het voorwaar nog een gay-friendly club. Ik heb mannen gezien met hele grote griezelige tatouages in diverse pasteltinten en ik heb ook mannen gezien die elkaar gretig aan het kussen waren, maar in deze godsconservatieve stad kan je daar nooit, nòòit, genoeg van hebben.

En daarna ben ik niet alleen over de Planty naar huis gegaan. Zo moet dat!