Ook nieuw in de les Russisch: cinema!

't Is te zeggen. Een donker lokaal dat toch nog te licht is, stoelen die dateren uit jaren die mijn moeder zich niet meer herinnert, en een dito tv. Een video-opname die steevast het begin mist, nog maar met haken en ogen aan elkaar hangt en nu en dan geluid en beeld verliest, maar nooit tegelijk, dus dat valt mee.

Het contrast: tijdens de internationale lessen wordt al eens een dvd'tje recht op de muur gebeamd, aan een supertendy tafel met zicht op het paleis.

Triestig toch?