Ik heb net Het Derde Huwelijk uit. Van Tom Lanoye. Mijn lijstje voor de zomer is dus al een beetje korter. Daarvoor het ik dat boek van Sabine D'Ardenne gelezen, daarvoor twee boeken in het Engels, verplichte literatuur, en daarvoor twee boeken van Henning Mankell.

Binnen dit en een week komt mijn moeder, en zij brengt niet alleen een laptop mee, maar ook De Avonden, van Gerard Reve. Weer een naam van dat lijstje. Bernlef neemt ze hopelijk ook mee, maar die staat er niet eens op.

For the time being zit ik wel zonder boek. Gisteren in mijn bed heb ik dan maar een hoop fragmenten gelezen uit een van de boeken die ik eigenlijk al gelezen heb, Lost in Translation, van Eva Hoffman. Deze fragmenten, aldus de leraar, moet je zeker gelezen hebben, voor degene die het boek nog niet uithebben. Nu, dat boek moest uit zijn tegen midden maart, dus wie er nu nog niet door is, gaat ook die fragmenten niet meer bekijken, me dunkt.

Zo'n mooi stapeltje papier met een paperclip. Een paperclip! Wat een westers product, teken van welzijn en luxe en teveel bocht op je bureau. En je kan er zo fijn mee spelen. Draaien draaien draaien tussen je tanden en je tong bijvoorbeeld.

Even later:

-'essie? 'essie? E' vi' een feefercli' vas' o' 'ij' song! Wil' gij se losma'en, ik ka' e' self nie' aan, en he' doe' 'ijn!*

Met zo'n velleke ertussen geklemd geraakt, geen aangenaam gevoel. Maar wel grappig, want 'essie verstond er natuurlijk geen knijt van. De paperclip na verwijdering buiten mijn bereik gelegd, om verdere ongelukken te voorkomen.

*Er zit een paperclip vast op mijn tong! Wilt gij ze losmaken, ik kan er zef niet aan, en het doen pijn!