Warning: Parameter 1 to NP_BadBehavior::event_PostAuthentication() expected to be a reference, value given in /home/jbenoene/public_html/mette_marta/nucleus/libs/MANAGER.php on line 331
Oostblog - Przygody w Polsce
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Ik zou kunnen liegen en zeggen dat ik mijn kamer vanochtend heb opgeruimd en gestofzuigd (hetgeen zeker de bedoeling is met een stofzuiger ostentatief voor mijn deur), maar niets is minder waar, ik heb mijn kamer alleen maar rommeliger gemaakt op zoek naar mijn bureau. En toch staat het netjes, weten dat volgende week de lente begint en ik nog maar zeven uur les heb voor Pasen.

En nog goed om te weten: iedereen heeft offdays. Een offday laat zich dan wel niet vertalen naar mooi Nederlands, het is een woord dat ik toch gebruik de laatste tijd, omdat het vaak ineens drie uur in de namiddag is en ik in pyama naar de extra's van Extras aan het kijken ben. Je zou baaldag kunnen gebruiken, maar Ricky Gervais is zo grappig dat er weinig balen aan is.

En bovendien heb ik naast mijn thesis een nieuw doel op lange termijn, maar daar leest u hier alles over.

22/01: Handlezen

Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Als mijn handen voor mij op mijn bureau liggen terwijl ik naar een papier een beetje verder kijk, zie ik twee littekens. Een recente ontmoeting van mijn kat en een minder recente brandwonde van op kamp (ik ben lomp, ik zeg het vast nu al). Als ik echt ga tellen, dan heb ik er om en bij de twintig. Het lijkt mij tamelijk veel, maar ik heb al mijn hele leven katten en kan daar niet zo goed mee om, eigenlijk. En daarbij ben ik ook nog eens, ik zei het al, lomp. Ik snij in mijn vingers dat het geen naam heeft en ik haal regelmatig mijn hand open aan de rozen naast de oprit, hoewel die daar al vijftien jaar staan, waarschijnlijk. (Hoe Vlaams, toch, rozen naast de oprit.)

Er zijn er waarschijnlijk een tiental afkomstig van kattenkrabben, als ik erover ga nadenken. Die zijn meestal weg na een paar maanden, maar ik heb er eentje, een beetje een storend zelfs, dat er al meer dan een jaar staat, omdat het een tijdje mee in het gips heeft gezeten en gek is gaan doen, daarin. Er is er maar eentje waarvan ik niet weet waarvan ze komen, een wit, fijn streepje op mijn middenvinger waar ik denk ik mee geboren ben. Maar er is er ook een heel mooi op mijn vinger van erin te zagen op 15 juli, ik vind het maar freaky dat ik dat nog weet, die datum. En er is er ook een dat zo vies was toen het nog een wondje was, dat ik ervan ben flauwgevallen. Gênant, want het was bij de buren. Ik was wel nog maar veertien en het litteken is er nog, dus het was echt een heel vies wondje.

En één keer, op kamp in Zwitserland, heeft Eslin een kap uit mijn hand gehouwen.

Alle excuses zijn goed om niet naar het papier voor mij te kijken. Allemaal.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Taalinterferentie in mijn hoofd. Monologue interieur in het Pools. Teksten in het Russisch. Grammaticaregels van het soort dat een kind zelfs niet kan uitvinden. Hoofdpijn, moe, zucht.

Stóm weekend achter de rug. Het eerste stomme weekend van 2008. Heb ik dat ook weer gehad, en dat het -hopelijk- het laatste was.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Vandaag, opnieuw, woordjes leren. Met stip de saaiste manier van studeren. Edoch, er is daar een gedicht over, van Jan Eijkelboom, dat zegt:

Jongens, heb je verdriet, sprak toen de leraar Grieks, dan moet je woordjes leren, woordjes leren.

Dát hebben ze alvast goed begrepen in ons onderwijssysteem, woordenlijsten waren zowat de enige constante in mijn leven van mijn tien jaar tot nu elf jaar later, van Frans naar Latijn naar Engels naar Duits naar Pools en Russisch, en vorig jaar ben ik een tijdje in Gent Bulgaarse woordjes gaan leren maar die heb ik laten liggen. In Gent, that is.

En tóch verdriet gehad in mijn leven, trouwens, niet altijd en ook niet nu, maar vast wel net eens op het moment dat er een stapel A4-tjes in twee kolommen voor mij lag. Eijkelboom had écht ongelijk, want vaak werd ik verdrietig net door de woordjes voor me. Dan zette ik een kruisje voor een Latijns woordje dat ik niet kende en op den duur tuurde ik hele avonden naar Latijnse woordjes met een rij x-jes voor. Kusjes van Romeinen, ieder jaar weer met de hakken over de sloot.

Op de eerste echte elf september was ik woordjes Duits aan het leren. Op mijn achtiendde verjaardag had ik een woordjestest van Russisch. Twee plakkerig hete dagen lang in de zomer van tweede bach leerde ik woordjes die ik nog niet eerder gevonden had in mijn nota's Pools en die er toch nog in moesten. Tien weken lang bekeek ik elke vrijdag een uur Bulgaarse woordjes in de trein naar Gent.

Kind-enfant-puer-kid-Kind-dziecko-ребёнок-дето. Woordjes leren. Maar toch, het houdt je gedachten tóch ver weg van wereldleed en lichtpollutie. Da's meer dan wiskunde voor mij ooit gedaan heeft. En op een dag, daar ben ik zeker van, ga ik missen wat ik nu de hele dag verfoei. For the time being, echter, ga ik daar nog een tijdje mee door.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Ik heb vandaag mijn laatste stukje inspiratie gebruikt in mijn thesis. Ik zit heus wel aan een heleboel lettertekens, maar 't is verre van genoeg, en ik hoop maar dat ik niet elke avond een kwartier voor mijn admin area moet zitten staren, voortaan, om dan te beseffen dat mijn laatste alinea ook meteen het laatste schrijven van de dag was.

Dat academisch denken, dat alles ergens vandaan moet komen en met voetnoten verklaard en geplaatst in een boek van een mens met meer verstand dan ik, dat dringt door tot overal, soms denk ik een voetnoot bij dingen die ik zeg, en ik wou net nog tussen haakjes uitleggen waarover mijn thesis gaat, en eerlijk is eerlijk, dat interesseert niemand, dus vermeld ik het niet meer, want ondanks het feit dat ik elke avond moet zitten knijpen vind ik het reuze-interessant.

Ik ben als een koe zonder melk die toch moet geven. De boer, wanhopig, kijkt naar de druppelende uier en hoopt maar dat zijn emmer volraakt. Of ik ben een tube tandpasta waar onderaan nog een kwakje inzit, het laatste restje sap in een appelsien, tussen de achterste vliesjes. Gaat altijd verloren.

Vijf druppels melk, het einde van de tandpasta, het laatste restje sap, da's mijn thesis. Ik hoop maar dat ik een glas volkrijg, ik heb een dorstige promotor.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Een student in januari heeft druk nodig. Er is geen druk. Ik heb drie alineaatjes geschreven en voor mij part volstaat het voor vandaag, ik zit met mijn hoofd meer bij het hoofdstuk ik niet geschaafd kreeg en bij mijn promotor binnen is voor kritiek. Het ene moment denk ik, ha, maar eigenlijk is het wel goed, en dan denk ik, niet onnozel doen, Maartje, het trekt op niks, net daarom heb je het binnengedaan.

Juni is nog zo ver. Maar toch. Stress omdat er geen stress is, het is een luxeprobleem, ik weet het.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Masterproef, vandaag. Ik boek voorwaar vooruitgang. En ik heb een mopje gevonden in de grammatica die ik gebruik om te kijken hoe Nederlands nu net in elkaar zit, want dat heb ik enkel over Pools en Russisch geleerd. Het gaat in dit stuk van mijn thesis om het aspect van een zin, bijvoorbeeld of een handeling vaak of kortstondig plaatsvindt. In het Pools zijn er twee strikt afgebakende aspecten, terwijl het in het Nederlands eigenlijk een beetje een rommeltje is.

Nu goed, aan de hand van een paar zinnen geven de proffen achter de grammatica een overzicht van wat kan. Ik bespaar u verdere technische omschrijvingen en geef enkel de zinnen.

Jan studeert voor bio-ingenieur aan het RUCA.
Jan heeft voor bio-ingenieur aan het RUCA gestudeerd.
Jan gaan voor ... aan het ... studeren.
Jan is aan het studeren.
Jan studeert morgen af.
Jan pleegt tussen zes en acht op zijn kamer te studeren.
Jan placht ... op zijn kamer te studeren.


En dan komt het momentaal aspect, iets dat maar heel even duurt.

Jan schrok toen hij hoorde dat hij niet geslaagd was.

Arme Jan (hoewel, dat komt ervan als je maar tussen zes en acht studeert). Maar je moet het maar kunnen, een mopje maken temidden van een saaie - edoch noodzakelijke en nuttige - uitleg.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
't Is gebeurd. Wat elke student meemaakt ooit in zijn carrière, ik ben net een halve dag werk kwijtgeraakt aan gelukkig niet mijn thesis, maar toch ook aan een paper die voor examen telt. Goed, ik heb het intussen al ingehaald, ik heb een goed geheugen en ik wist nog wat ik geschreven had. En het stukje dat ik er vannacht heb bijgeschreven is beter én compacter. Niets dan voordelen dus, buiten dat het halftwee voorbij is en er een keigoed boek op mijn nachtkastje ligt waar ik ook nog in wil lezen.

Azucht. Maar het houdt een mens wel alert, ik ben mij op dit moment aan het afvragen waar ik mijn thesis nog meer kan gaan opslaan.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Iets helemaal anders vanavond, een tekst over een tekst over een boek over Rusland in vreselijk houterig Pools, waar ik om de haverklap mijn digitaal woordenboek moet bijhalen om iets van essentie te vatten. Binnen een halfuur kap ik ermee. De rest doorploeter ik morgen wel tijdens mijn talloze woensdagse springuren. Geen fnac dan, helaas.

Wat flink, Maartje, werken tot halfelf.

Flink is een zonderling woord, het lijkt heel erg op link en heeft als je er te lang bij stilstaat, ook iets van diens connotatie. Dan zou flomp net zo goed een woord kunnen zijn.

Kijk daar nu wat een flompe man. Aan u om aan te voelen wat dat dan zou betekenen.
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Ik ben een kortverhaal aan het lezen over een vuurtorenwachter die gelukkig wordt omdat hij net dat beroep gevonden heeft. 't Is in het Pools en behalve dat het mooi geschreven is, geniet ik ook enorm van het feit dat ik Poolse woorden zomaar kan verstaan, dat mijn verstand het al gewoon is dat woord X in het Nederlands Y betekent.

Toen ik pas Pools studeerde, wist ik dat wel, maar voelde ik het niet echt. Ik zei do widzenia en daarmee zei ik tot ziens, maar het voelde niet hetzelfde als au revoir of auf Wiedersehen. Ik begrijp de taal op een ander niveau tegenwoordig.

Ik ben blij voor de vuurtorenman, maar ik verwacht een op zijn minst heel tragisch einde, het blijft een Pools kortverhaal.