Warning: Parameter 1 to NP_BadBehavior::event_PostAuthentication() expected to be a reference, value given in /home/jbenoene/public_html/mette_marta/nucleus/libs/MANAGER.php on line 331
Oostblog - Przygody w Polsce » Archive

Archieven

U bekijkt momenteel de archieven voor September 2009

21/09: Smout

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik had het anders graag over de weldadigheid van Leuven Kermis gehad.

Plots loopt iedereen vrolijk te feesten rond het reuzenrad en probeert er altijd wel een kind eruit te klimmen, en dan blijft het hangen aan één been, zijn vader (stiefvader, misschien) houdt hem angstvallig vast terwijl het rad z'n ronde doet. En iedereen loopt godganse dagen smoutebollen te eten, of ananasbeignets voor de afwisseling, dat mag ook. En als dat niet meer lekker is of te vet geworden is kopen ze zo'n rode appel en dan eten de mensen dat, terwijl ze een beest uit het lunapark vissen en eentjes vangen en buisjes schieten en met hun welverdiende prijzen naar huis gaan.

In werkelijkheid vermijd ik Leuven Kermis. Ik vind het meer kleur en klank dan een stad goed kan doen en ook teveel vet en papiertjes op de grond.

Maar ik moest er wél aan denken toen ik een jonge vrouw, een tuttemie, zowaar, op de trein zag stappen met een streepje bloemsuiker boven haar mond. Toen dacht ik, iederéén eet smoutebollen, en ergens is dat ook wel zo.

Ik at er twee dit jaar. De appel negeer ik sinds ik weet dat hij steenhard is en ijskoud, en niet zacht en warm en smeuïg zoals ik al die jaren dacht, toen ik er nooit één kreeg.

Wat zou ik graag nog eens zin hebben in een warme, zachte appel op een houten stokje. De mens die dat uitvindt en op de kermis gaat verkopen mag me altijd uit mijn bed bellen. Dan overweeg ik een rondje reuzenrad.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Op de klasfoto van het eerste leerjaar staan drie kinderen waarvan ik me de achternaam niet kan herinneren. Eentje is groot en blond, eentje klein en bruin, eentje nog kleiner, nog bruiner. Hij heette Mohammed en zit op een fietsje en ging in de helft van het jaar weer weg, wat een klein migrantendrama doet vermoeden in mijn wijk - voor de rest waren wij een witte school. Misschien daarom dat er geen protest ontstond aan de schoolpoort met spandoeken en linksgeëngageerde ouders, wie weet.

Op de laatste les voor de kerstvakantie maakten we taarten van piepschuim. De mijne was werkelijk de lelijkste van de klas omdat iedereen braaf allemaal s'jes naast elkaar had gekleefd en ik me had laten gaan met alle vormen, dus ook de platte schijven die niet eens van ver op slagroom leken (de anderen wel). Op het einde van de dag vroeg ik me af of we na de kerstvakantie naar het tweede leerjaar mochten. Een nieuw jaar, een nieuwe klas, vond ik. Maar omdat niemand anders met die vraag leek te worstelen liet ik het er maar bij, tot ik maandagochtend twee weken later de klas weer binnenschoof.

De leesles was frustrerend - ik kon lezen als de bliksem en de rest van de klas haperde. Dus zat ik rond te turen aan mijn bank omdat ik toch al wist hoe het verhaal afliep. Daan hielp Riet of Riet Daan of ze gingen samen kas-tan-jes rapen in het bos.

Zo ging dat in 1992. Ik zat naast Kim omdat haar achternaam ook met een S begon en ik vergat altijd puntjes te zetten aan de dingen die we in onze kromme vendiagrammen staken.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik ben van F veranderd.

Ik vind dat een geschrift moet zeggen: deze persoon zou ik wel eens willen leren kennen. Wat met mijn geschrift zeker zou gebeuren, als ik de tijd had om overal ter lande briefjes achter te laten waarop ik met de hand iets geschreven had. Dat gebeurt zelden, al kan ik niet zeggen dat ik dat niet jammer vind.

Ik probeer af en toe een letter te finetunen. Uiteindelijk zit ik al 17 jaar vast aan de letters die Juf Annick me leerde, zonder er echt vrijelijk mee te gaan spelen. Toch een gemiste kans in het basisonderwijs: ontwerp nu allemaal uw eigen F, uw eigen Z en een nieuwe A. De mooiste letters krijgen een sticker in de vorm van een maan.

Ik maak zo'n krulletje aan mijn Z sinds 2004, 2005, omdat ik dat gemakkelijker vond ik een periode waarin ik Russische leerde schrijven. En het stond ook wel. Dat ik het vak filosofie had aan de unief hielp me wel, er komt nogal veel Zelf en bewustZijn en Zijnsbesef bij kijken, bij notities filosofie.

Om die reden besloot ik een tijdje geleden mijn F aan te passen. Ik was bezig met een Fotoalbum van twee bekende vlamingen, en tegelijk verzamelde ik klasFoto's. Het aantal headers genre Fotoalbum, klasFoto en Foto van ... is niet meer te tellen in mijn moleskine. Dus had ik plenty tijd en gelegenheid om ook die nieuwe F te oefenen.

Het is zoals met nieuwe schoenen, die doe je in het begin ook best een tijdje aan. Kwestie van te wennen.