Warning: Parameter 1 to NP_BadBehavior::event_PostAuthentication() expected to be a reference, value given in /home/jbenoene/public_html/mette_marta/nucleus/libs/MANAGER.php on line 331
Oostblog - Przygody w Polsce » Archive

Archieven

U bekijkt momenteel de archieven voor May 2009
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Koffie lust ze niet, dus dat heeft nooit geholpen. En een eitje bakken is teveel gedoe, de afwas blijft dan te lang staan waardoor ze 's avonds weer geconfronteerd wordt met haar vergeten pesthumeur. Maak dan de ochtend maar draaglijk. Zonder eitje, zonder koffie.
Zonder Bernard Dewulf. Zonder die gestolen twee minuten als ze al onderweg moest zijn, het station binnen, de trein op, de rest van de krant in.

Op 20 oktober 2008 schreef Dewulf:

'En niets is zo dakloos als het dak zelf.
Dat is het moeilijkste, stellen wij vast: hoe gerimpeld ook, alles blijft een kind.
Maar ooit worden alle ouders wezen en alle wezen ouders.'

De krant heeft zij die ochtend niet gelezen. Tussen Leuven en Berchem dacht ze - reikhalzend haast - aan de begrafenis van haar eigen moeder, waarop het moment de gloire zou zijn dat ze dat stukje voorlas.

Dat kan Bernard Dewulf: een jonge vrouw doen huilen om een moeder die nog leeft. Of: gewoon een ochtend draaglijk maken. Of: een knipsel worden dat ze maanden later tegenkomt, waarbij ze denkt: was het maar toen. Al was het maar om één zo'n zin nog één keer voor het eerst te kunnen lezen.

04/05: Drie mei

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Toen ik tien jaar was danste ik op de Canon van Pachelbel in de Minnepoort van Leuven. Het was februari, ik trad voor de tweede keer in mijn leven op en had een rokje aan in een of ander paars. Op drie mei deden we het optreden opnieuw. Ik was drie maanden ouder, had hetzelfde voile rokje aan en drie mei werd voor de rest van mijn leven een dag waar ik rijkhalzend naar uitkijk.

Van al mijn ingebeelde kinderen waar ik op zondagmiddag moedertje mee speelde - belichaamd door poppen of uitgekozen in catalogi van kinderkledij - waren de meeste geboren op drie mei. Ik nam dat soort spelletjes bijzonder serieus.

Het was dit jaar drie mei eer er weer ijsblokjes aan elkaar vastvroren in mijn glas. Daar ben ik voor geboren, denk ik soms, om zeven ijsblokjes in een longdrinkglas te doen, er water over te gieten, te horen hoe ze kraken, vijf minuten voorzichtig te drinken en dan - het hoogtepunt - de geometische klomp ijs eruit te vissen en verwonderd te kijken hoe recht die breuklijn telkens is.

Daar ging de derde mei over twaalf jaar nadat ik optrad in een paarsig rokje.