Warning: Parameter 1 to NP_BadBehavior::event_PostAuthentication() expected to be a reference, value given in /home/jbenoene/public_html/mette_marta/nucleus/libs/MANAGER.php on line 331
Oostblog - Przygody w Polsce » Archive

Archieven

U bekijkt momenteel de archieven voor November 2008

24/11: Behoedzaam

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik had de winter nog maar op een kier gezet. Door alvast wat extra dekens mee in bed te nemen, maar verder ging het niet, ik draag geen echte jas (maar wel twee sjaals) en ik heb nog steeds een mp3-wereld voor zomerse muziek in mijn zakken steken. Dat maakte dat ik zondag zonder jas de deur uitging en in de auto kroop en een beetje later een andere voordeur inging - om binnen te zitten heeft nog nooit iemand een jas gehoeven.

En voor we het wisten lag er vijftien centimeter sneeuw en nog wat later stond de winter grootopen en zocht ik een jas om te lenen en een sjaal en handschoenen. Een uur en een paar verkleumde nylonkousen later stonden er drie sneeuwmannen op perron twee van het station van Muizen en zaten er nog drie een beetje verder op een bankje - zo'n lieflijk tafereeltje dat mijn knien er een beetje minder koud van werden. Ik was graag een pendelaar geweest in Muizen vanochtend, maar helaas zat ik in een trein die er zelfs maar snel doorheenreed, en dan nog op een moment dat ik sliep.

Nog nooit heeft iemand aan de keukendeur met open mond naar de eerste vallende bladeren gekeken. Gisteren stond ik er wl, met in mijn hoofd een sneeuwman van jaren geleden en wie daar allemaal aan meedeed, of een bevroren speelplaats twaalf jaar terug en de extra lange pauze die daaraan vasthing. Je kan dan in de file staan en dat een beetje jammer vinden, maar nooit is een liedje als de eerste sneeuw meer welgkomen op de radio. En nooit zit iedereen in nog meer hetzelfde schuitje.

Het helpt ook te denken dat iedereen trager rijdt om de sneeuw te behoeden voor zijn droeve lot - smurrie worden op de snelweg die grijzig kleurt en plasjes wordt. Dt denk ik op de fiets en dan gaat het een pak beter.



Categorie: De pot nat
Door: Maartje
De zomerdag die Bart Peeters beschrijft is een waanidee geworden als ik tegen halfelf van de dictieles naar huis fiets. Mijn handschoenen hebben gaten in de topjes van mijn wijsvingers, dus dat helpt ook niet. Ik dacht dat het handig zou zijn in Krakau, omdat er daar op de Grote Markt een gratis draadloos netwerk lag en mijn touchpad niet werkt als er een laagje stof tussen mijn vinger en mijn computer zit. Maar mijn computer wilde geen verbinding maken daar in Krakau en de stenen waren toch te koud, dus eigenlijk zijn het hele slechte handschoenen.

Het was vandaag eigenlijk alleen maar koud, vandaar. Je zou gedegen handschoenen moeten hebben die daartegen helpen. Of een elektrisch deken in bed, maar dat ligt nog op de zolder.

11/11: Op zondag

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Om ik er soms ook wil bijhoren. Al wordt het een magertje vandaag. Het was dan ook geen chte zondag. Misschien zijn er zelfs dingen van op zaterdag. Ik doe lekker alsof van niet.

-Je zou denken dat er elke dag misdaden gebeuren.
-Want ik neem wel wax mee om het allemaal in model te brengen.
-Ik weet niet.
-Wees maar zeker, als wij met ons drien gaan trekken gaan het niet Leen en ik zijn die inbinden, au contraire.

Dat was dat.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Heel af en toe is er een goed doel dat niet anders kan dan mijn steun krijgen. Je hebt de klassiekers zoals elfelfelf die aan de deur wel iets krijgen en laatst was er ook een koppel mensen voor een vage vzw ten voordele van zieke kindjes die ik al mijn kleingeld, zeventig cent en n Poolse groszy, heb gegeven - de groszy hebben ze geweigerd, de rest incasseerden ze met de glimlach die ik goed ken, deur aan deur geld gaan inzamelen is gewoon enorm kut. Net zoals op de grote markt gaan staan, trouwens, als het vijf graden vriest.

Enfin, de originele dingen raken mij soms even hard als de Amerikaanse presidentsverkiezingen of de cover van De Morgen vanmorgen. Dat er een project wordt gelanceerd om je haren te laten knippen ten voordele van mensen, vrouwen die de hunne hebben verloren vind ik leuk, maar dat dat gebeurt op een moment dat mijn haar ongeloofelijk goed valt iedere morgen en glad is en blinkt en een beetje een rode schijn krijgt zoals de bladeren aan de bomen, daar kan ik op vloeken, want ik kn niet anders dan straks naar de kapper te gaan en twintig centimeter te laten innen - natuurlijk veel goedkoper dan zeventig cent, maar toch.

Maar goed, je zal maar kanker krijgen op een moment dat je haren net enorm goed vallen of zes weken voor je huwelijk als je een kleed aanmoet dat je niet helemaal gevuld meer krijgt en een sluier moet dragen om je kale hoofd te verbergen, niet omdat de traditie dat wil. Dat lijkt me dan weer veel vervelender, en dus ga ik vanavond met een glimlach een nieuwe look halen, zodat er iemand met kanker straks een pruik kan dagen met een rode schijn als de zon goed valt.

Ik vind dat schoon van mezelf. Zo egocentrisch ben ik ook weer wel.