Warning: Parameter 1 to NP_BadBehavior::event_PostAuthentication() expected to be a reference, value given in /home/jbenoene/public_html/mette_marta/nucleus/libs/MANAGER.php on line 331
Oostblog - Przygody w Polsce » Archive

Archieven

U bekijkt momenteel de archieven voor May 2008

30/05: Het was kerst

Categorie: General
Door: Maartje
Ik schrijf 23 december 2007 nog even neer. Ik schreef een draftje. Helemaal vergeten omdat ik in december genoeg om handen had. U bent die dag al helemaal vergeten omdat de dagen die erna kwamen belangrijker waren. Terecht, waarschijnlijk. Ik heb 'm ook alleen onthouden omdat mijn server dat in mijn plaats deed.

In het stikdonker aan de Colruyt, hét bedevaartsoort voor kalkoenshoppers en zwijnen op zoek naar truffels, stond een man met donker vel een lied te zingen. Het soort lied dat ze in Mekka nodig hebben, eerder dan in een provinciestad vol kerstverlichting. 't Is, laat ik zeggen, mijn stijl niet, maar wat stond het bijzonder, met een wagentje met wc-papier en volle melk zo'n lied, duizend-en-een-nacht als het vijf graden vriest. Toen ik thuiskwam was het water van de poezen al bevroren.

Het moet ook vreselijk zijn boodschappen te doen in een koud land te vieren waar de nacht begint om halfzes en niet in Mekka waar de zon schijnt en waar er altijd nog een plaats is een beetje verderop. Toen ik vertrok - mijn dynamo zong zijn eigen winters lied - kwam zijn bestelwagen aangereden.

Heel vreemd, om dat bijna een half jaar later terug te vinden en enkel daarom nog te weten dat die man daar stond te wachten op zijn witte camionette, zingend naast zijn volle melk. Hij had een fez op.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
't Is niet voor niets dat ik mijn promotor expliciet bedank omdat hij mij boeken heeft geleend; ik durf al dagen mijn universitaire mail niet meer te checken omdat het daar volstaat met mails met onheilspellende titels such as overzicht onbetaalde rekeningen en eerste herinnering. Eenvoudige oplossing, naar de bib gaan, die rekeningen betalen en mijn diploma zonder problemen krijgen - op mijn middelbare school hielden de daar rapporten voor tegen. Maar het is blok, ik heb geen bal te doen en ik ben dat té gewoon aan het worden, gisteren ben ik naar de Standaard Boekhandel geweest om de live-CD van Raymond en ik heb moeite moeten doen om dat in te passen tussen drie uur studeren, de vaatwasser leegmaken, gaan zwemmen in openlucht ook al is het daar quite het weer niet voor en hele luide muziek opzetten waar ik vanzelf vrolijk van word.

Ik krijg weltschmerz van niets te doen, maar geef mij een opdracht op zo'n moment en ze lijkt onoverkomelijk.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik had geen paraplu bij en ook geen regenjas, maar gelukkig wel een donkere t-shirt aangetrokken die ochtend. Een dag in juli vorig jaar, het regende belachelijk hard en daar stond ik midden in de stad met een broodje kip-curry in mijn natte handen. In de striemende regen lopen is een kunst die je maar beter beheerst in dit land, zei ik tegen een vrouw die onder een luifel stond te schuilen. Ik had het niet koud meer, maar zij kreeg prompt rillingen van mij te zien. Dat zei ze en toen ging ze een paraplu kopen in het Kruidvat.

Je woont in België of je woont er niet, dacht ik, dus toen het ouwe wijven regende vanmiddag liet ik de toekomstige tijd in het verleden voor wat hij was en trok mijn badpak aan. Ik rilde toen het zich vol water zoog, trok tien lange baantjes in openlucht en was nog natter toen ik thuiskwam. Zoveel water voor mij alleen. Kwieks na mijn douche besloot ik de rest te laten voor wat het allemaal niet waard is en bedacht ik: afstuderen, de meimaand, ondanks alles ga ik het allemaal nog missen.

En ik heb ontdekt waarom je van zwemmen slanker wordt - je badpak is donkerder omdat het doorweekt is.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik zat naar papieren te turen - naar woordjes die trouwens steeds ingewikkelder worden, vier jaar geleden ploeterde ik nog dagen op het Russische woord voor klok, auto of kapper, maar tegenwoordig gaat iemand af en toe een beetje slaan er toch al vlot in. En ik tuurde verder naar het volgende absurde werkwoord. Schreef het over voor de zekerheid.

En toen kwam de zon erdoor. Heel even maar, maar lang genoeg opdat ik toch ging wandelen, naar een zwembad in de buurt dat er een tijdje godsverlaten heeft bijgelegen, maar nu elke lente keurig wordt opgekalefaterd. En met mijn voeten in het water zag ik de kringen die ik maakte en hoorde ik Bart Peeters zingen dat er dikwijls over gaarne zien gelogen wordt. De optimist in mij bedacht dat dat niet altijd is, dus, en hoe mooi dat kan zijn, als je daar dan toch de waarheid over kan spreken, los van macho's en marina's. En plots wist ik weer waarvoor ik studeerde tegen het einde van mei.

Niet meer om Russisch vloeiend te kunnen spreken, want dat krijg ik toch niet meer gedaan. Lang niet meer om Pools te leren - dat kan ik al. Wel om de tijd te doden tot ik iemand kan worden met een functie, een job te zoeken die mij zó op het lijf geschreven is, aangenomen te worden door een baas die stiekem, misschien, denkt dat ik mooie ogen heb, de man van mijn leven tegen te komen in de lift, te glimlachen op weg naar huis. Bart Peeters gelijk te kunnen geven, ja, maar tóch.

Om die redenen, en geen andere, moet ik tegen negen juni een honderdvijftigtal werkwoorden genre af en toe een beetje snurken in je slaap zoals een baby kennen. Zelf lig ik al een tijdje wakker, maar het wordt het vast helemaal waard. En for the time being wandel ik op de middag wel weer een stukje weg.

26/05: Idee

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Een idee hebben is een ding. Toegeven dat het een slecht idee was iets anders. Dat van die woorden was een slecht idee, dat besefte ik vanmorgen al toen ik wakker werd. Ik ben niet zo'n freak dat dat het eerste was waar ik aan dacht.

Doen we niet dus. Overigens zit ik toch maar weer te studeren, of ik nu veel werk heb of niet. En om ellenlange posts te wijden aan balpennen, cursuspapier, woordenboeken en slechte handouts, dat levert ook niets op. Het helpt dit weblog niet vooruit, maar achteruit is ook niet de bedoeling.

24/05: Woorden

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Toen het in Polen op een avond begon te regenen merkte ik dat ik daar door het golfplaten dak niet helemaal van kon slapen, omdat er om de zoveel tijd een harde tèk weerklonk. Ik had om onduidelijke redenen maar een oordopje bij en dus stak ik dat in het oor waar ik niet op sliep. Ik werd elke nacht een paar keer wakker, omdat ik me tóch gedraaid had en dus opnieuw blootgesteld lag aan dat tèk-tèk-tèk, het ergst van al nog zonder enige regelmaat.

Op den duur had ik op regenachtige nachten vanzelf de reflex die oordop van oor te veranderen zonder echt wakker te worden. Ik dacht er pas maanden later aan dat ik net zo goed oordopjes had kunnen gaan kopen.

Dat verhaal ter illustratie van hoe inspiratieloos ik ben de laatste tijd. Het kwam naar boven op café tijdens een spelletje in een gezelschap waarvan ik de helft van de mensen niet kende. Om toch een gesprek op gang te trekken zei er iemand een woord en vertelde de rest een verhaal dat erbij paste. Oorstok was de trigger. Erg twaalfjarig, maar het wérkte.

Omdat ik best goed functioneer met voorverpakte concepten ga ik het een tijdje zo doen. Ik kies een woord uit mijn dagelijkse leven, op zondag kan dat pistolet zijn. Schrijf er een verhaaltje over, kom geïnspireerd over en verspeel mijn tijd tijdens de blok. En laat dat nu net de bedoeling zijn, ik heb godbetert twee examens en als ik nu nog geen Russisch of Pools kon, dan was ik dat diploma echt niet waard.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Vroeger, toen ik nog in Polen zat, voelde ik mij schuldig als ik een paar dagen achter elkaar niets van mij liet horen. Intussen zit ik hoog en droog in België en is het een pak stiller, maar vanavond had ik zin in out-of-the-blue-bloggen, voor zover dat een woord óf een activiteit is.

Anyway, ik dacht aan alle dingen in mijn leven de voorbije week: comfortfood uit Amerika, de laatste thesisrommel, een bad nemen ter ontspanning als er van spanning geen sprake kan zijn. En ik dacht: om dat mooi te houden wordt het weer veel te cryptisch. Cryptisch staat gelijk aan vervelend om te lezen als je er niets in leest en confronterend als je dat wel doet.

Dus ik hou het erbij voor vanavond. Ik heb nog veel te warm van mijn bad, er staat chocolade gevuld met pindakaas naast mij en morgen ga ik kleren kopen denk ik. De consumptiemaatschappij blijft mijn vriend, ondanks mijn rode sympathieën. Iemand ooit al de jas van Louis Tobback gezien? Lelijk, maar zeer socialistisch. Je zou voor minder voorkeurstemmen op die man.

Ik heb echter t-shirts nodig en nog veel meer.


17/05: Zaterdag

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Aan alle mensen die niets beters te doen hebben dan een plaats in mijn dankwoord te craven: geen paniek - en excuses voor de belediging, ik heb dat zo clever geschreven dat iedereen die denkt dat hij iets voor mij betekend heeft zichzelf erin kan lézen ook al is dat niet de bedoeling.

Anyhooz, in verband met de zaterdagavond die ik hier een beetje aan het verprutsen ben voelde ik mij plots enorm schuldig tegenover de tienjarige populatie van dit land omdat die op dit uur tegen hun zin moeten gaan slapen, het is zaterdag voor iets. Ik hoef maar in mijn oude kamer te gaan zitten met het gordijn naar beneden om terug te zien, letterlijk aan de schijn van schemering, hoe rot dat was. Dus wou ik er alsnog iets van maken, maar verder dan mijn kamer opruimen ben ik niet gekomen. Tot overmaat van ramp is hier vandaag al gestofzuigd en moet ik mij beperken tot een aantal t-shirts opvouwen, twee kranten wegsteken en een rok weghangen.

Alle tienjarigen in België zijn vast jaloers, maar over elf jaar weten ze ook wel beter. Je kan op zaterdagavond beter je kamer niet wíllen opruimen. En ook dáár de relativiteit van inzien, trouwens. Volgende week beter, zou ik zeggen, maar dan is het blok en moet ik die schijn weer hooghouden. Tijd om af te studeren dus. Van de 240 studiepunten moet ik er nog 15 afleggen, als ik het laatste restje thesis meetel. Mensen die hulp nodig hebben en die verdienen weten mij dus wonen, zelf wil ik ook wel eens in een dankwoord staan.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Wie net als ik een zolderkamer heeft en dus al een tijdje slecht slaapt van de warmte voelt zich overdag vast ook weleens pips. 's Middags naar de Colruyt gaan - zo op donderdag bijvoorbeeld - is dan een ongeloofelijk goed idee, mits de juiste muziek in je oren, mp3-wise, voel je je meteen weer kwieks tussen alle oude mensen die op dat moment behoedzaam achter hun karretje aan schuifelen.

Meer nog, ik had geen karretje, dus in de rayon van de bloem/rijst/pasta heb ik zelfs een paar huppelpasjes gemaakt, om mij twee blikjes cola light later naar de kassa te haasten en af te rekenen met een snelheid die de hele shoppende bevolking op dat moment al 20 jaar moet missen.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Most enviable zijn op facebook, ik heb mij vaak afgevraagd waar ik die positie aan verdiend heb, maar vandaag begon het mij plots te dagen, op nog geen enkel moment dit jaar heb ik ook maar iets gevoeld van wat thesisstress moet zijn. Enviable indeed, maar ik ben dan ook in oktober beginnen schrijven toen die 19. 999 andere studenten aan de KUL nog een luilekkerleventje hadden.

Maar ha!, daardoor is het mijne luilekker gebléven, ik zit in mijn uppie op mijn wifi in mijn bikini te klooien aan wat straks de inleiding moet worden, ik heb een uur les gebrost en ik heb een kan water vol ijs naast mij staan. Enviable, ik zou het bijna begrijpen.

Het dankwoord is al klaar, maar dat kan nog veranderen moest ik iemand vergeten zijn die mij straks nog een grote dienst bewijst. Uw kans is dus nog niet verkeken. Keep that in mind, de komende weken, de deadline is 6 juni denk ik en het feit dat ik daar niet zeker over ben zegt genoeg. Ik denk aan hopen snoep in mijn brievenbus of het hele geval nalezen ook al is een derde ervan onbegrijpelijk want Pools.

Anyway, verder op mijn facebook stond ik totnogtoe listed als single. Helaas een waarheid als een koe en dat stigma wou ik ook wel eens kwijt. Bij gebrek aan een betere oplossing dacht ik aan verbergen, waardoor ik in de feeds van 96 mensen no longer listed sta als single, je hoeft niet dom te zijn om daar iets in te zien.

Alas, het ligt gevoelig en wie het waagt daar virtueel of in real life opmerkingen over te maken, kan zich verwachten aan represailles genre voor eeuwig verdwijnen uit mijn virtuele vriendenlijst. U bent gewaarschuwd en mag mij nu verder benijden, ik heb een vriendin met een zwembad in haar tuin. Ondanks mijn #2 ranking als hottest doe ik seffens trouwens zedig mijn badpak aan. De relativiteit van compare people is mij namelijk ook niet vreemd.

Aan 't werk.

12/05: Recyclage

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik dacht even eens te kijken hoe weinig soeps dat nu precies is hier en toen besefte ik dat ik al zowat een hele maand aan het aanmodderen ben zonder ergens te geraken. Dus recyclage is voorlopig wat u krijgt, dit keer gebruik ik een stukje van een stukje uit april om deze zomerse dagen te beschrijven. Het einde ben ik zelf nooit vergeten.

"Het was eerder frisjes, zoals het in de zomer ook frisjes kan zijn. Maar dan frisser. En er was een knop aan alle bomen en toen er een bus voorbijreed deed de stank van de uitlaat mij niet denken aan de verdoemnis van de wereld, maar aan vakanties in Engeland, vier jaar geleden exact, en Parijs en Griekenland. Iemand die uit de verte iets riep. De geur van gecomposteerde sinaasappelschillen, en dat deed me denken aan het vierde middelbaar, toen we een biosfeer maakten door alle elementen in een flesje te proppen, maar toch vooral schillen van fruit. De bedoeling was een nieuw universum te creeën, met behulp van een zakdoekje met mijn bloed en een bubbel speeksel van Leen. Toen de lente daar was sijpelde er enkel sap uit dat stonk naar compost.

Er komen fan-tas-tische tijden aan, ik voel het aan mijn water."

Een writers block, iets goeds gaat er nooit van komen. Enkel de hoop dat ik gelijk had op 1 april 2008.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik heb op elf mei niets te vertellen waar het internet zaken mee heeft. Maar leest u vooral mee hoe goedgezind ik was op één juni 2007, toen ik een stukje schreef over muziek in het holst van een hete voorjaarsnacht. Mijn ego is groot genoeg om te zeggen dat dit goed geschreven is.

Mijn eerste muzikale herinnering zal vast wel de Samsonrock zijn, vermits ik een schit-te-rend product ben van de samsongeneratie, met truien en t-shirts en wat je ook maar wil, ik had zelfs een samsonpop met een samsontrui aan, van merchandising gesproken! En dus was er ook de muziek. Overigens is er één liedje van Samson&Gert dat ik tot op heden een fantastisch nummer vind, en wel Er Zit Meer In Een Liedje, als Samson daar zingt dat er ook nog muzikanten achter staan, dan krijg ik altijd tranen in mijn ogen en meestal hoor ik dat nummer enkel op chirokamp en moet ik dat dus een beetje verdoezelen.

En dan waren er de Spice Girls met posters uit de Joepie en mijn eerste muziekinstallatie als ik in het zesde leerjaar zat, '98, schoon jaar toch. Beide CD's had ik, en het heeft lang geduurd voor ik tot het besef kwam dat die meiden er toch echt niks van bakten. Hoewel ik me nu herinner dat ze uit elkaar zijn gegaan toen ik me er al van gedistantieerd had, en dat dat in het zesde leerjaar was, dus misschien was die installatie toch een jaar vroeger.

Daarna lag het stil. Ik heb ergens nog een Donnamour-CD gekocht en die staat toch elk jaar nog op op kamp, dus dat was vast geen echte miskoop. Ik heb een vriendin, die daarmee bezig is mij en meenam naar een concert van K's Choice. Overigens heb ik tegenwoordig een hekel aan Sarah Bettens. Ik ben ook een paar keer naar Werchter gegaan, dus 't is niet dat ik het niet weet te appreciëren.

Hier in Polen heb ik CD's mee van Bart Peeters, die ik als presentator niet voor de volle 100 % kan uitstaan, maar als zanger bijna even aandoenlijk vind als Samson en die muzikanten achter hem. En Yevgueni heb ik ook mee en verder een schitterende compilatie-CD met het beste van de Nederlandstalige muziekscène naast elkaar gebrand. En toen die vriendin hier was, toen heeft ze een hele hoop illegale muziek op mijn pc gegooid, die vervolgens gepikt is, en toen, dankzij een bovenmenselijke inspanning van de post, lag er hier toch een CD in de brievenbus, met al die MP3'tjes erop, dus er is weer muziek in mijn leven.

En vooral associeer ik muziek met de periodes waarin ik ze beluisterd heb. Stef Bos doet me altijd denken aan in het ziekenhuis onder een tafel zitten toen mijn zus haar been gebroken had. Vorig jaar was het een paar dagen te heet tijdens de examens om 's nachts van slapen te kunnen spreken en toen zette ik de Beiaard op van Yevgueni, een aantal nachten op rij, en als ik dat nummer nu nog eens hoor, dan verlang ik weer naar plakkerige nachten vol verwachting van een zomervakantie. En het werkt ook omgekeerd, ik heb ook een CD gekocht een keer, van Preisner, een Poolse componist, toen ik ongelukkig was, en als ik die nu opzet, dan krijg ik nog altijd heb koude gevoel van toen. En ik hoef nog maar aan Barcelona te denken, of ik wil al terug op kamp, mijn haar oranje verven en een vikinghelm opzetten.

Zo gaat dat, er zit echt meer in een liedje dan je denkt. Samson had gelijk.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Vandaag op het ladeuzeplein. Een man komt buiten. Smijt een vogel in de lucht. De vogel vliegt weg, de man gaat binnen.

Thuis ontsnapt de oudste kip. Kakelt naar mij toe en gaat gewillig weet naar binnen. Aandacht nodig, ze legt geen ei.

Ik moet de helderheid van mijn scherm hoog zetten wil ik nog iets zien in de zon. De chiro bestaat 20 jaar. Ik heb al een week geen klap meer gedaan aan mijn thesis. 14 uur les scheiden mij van mijn diploma.

Het is lente.