Warning: Parameter 1 to NP_BadBehavior::event_PostAuthentication() expected to be a reference, value given in /home/jbenoene/public_html/mette_marta/nucleus/libs/MANAGER.php on line 331
Oostblog - Przygody w Polsce » Archive

Archieven

U bekijkt momenteel de archieven voor July 2007

29/07: Varia

Categorie: General
Door: Maartje
Ik ben op chirokamp. Tien beste dagen van het jaar. Of ze duren toch het langst en ze zijn nogal geconcentreerd. Vergelijk het met een tomaat en een blikje tomatenconcentraat. Maar omdat ik geen zin heb om mijn lezersschare bestaande uit drie mensen en mijn kat te verwaarlozen: automatisch gedingeste berichten! Zonder regelmaat, ik ben geen freak.


Nog eentje voor ik terugkom zie.

-De kat naast mij weegt acht kilo en staat al maanden op dieet.
-Onze kippen hebben een tunnel gegraven onder hun kiekengaas door. Er is er één die zo dom is dat ze niet altijd kan ontsnappen en die laat ik dan maar altijd vrij, ze is dom, ons Daisy, maar ze heeft een groot bakkes. En er was een kip op het kippenhok in slaap gevallen.
-Ik moet nog altijd Humo's bijlezen. En als ik het goed begrepen heb, dan stopt (RV) ermee? Dat vind ik een groot verlies voor (ik weet niet voor wat, de Nederlandstalige pers, vermoedelijk).
-Ik ben vandaag al drie keer beginnen wenen. Maar geen enkele keer voor een echte emotie. Cold feet als Rachel doodgaat is vreselijk goed om naar te kijken, bijvoorbeeld.
-Rescue 911 is de beste propaganda voor the American Dream-toestanden die ik ooit gezien heb.
-Ik typ dit bericht op een donderdag de negentiende, al is het officieel al vrijdag. De morgen van vandaag is op die andere vandaag al niet meer te benoemen met een woord. Woordenschat is iets raars, als kind dacht ik dat vandaag de naam van de dag was.
Categorie: General
Door: Maartje
Ik ben op chirokamp. Tien beste dagen van het jaar. Of ze duren toch het langst en ze zijn nogal geconcentreerd. Vergelijk het met een tomaat en een blikje tomatenconcentraat. Maar omdat ik geen zin heb om mijn lezersschare bestaande uit drie mensen en mijn kat te verwaarlozen: automatisch gedingeste berichten! Zonder regelmaat, ik ben geen freak.

Een maand terug!

Als ik ergens iets zie dat vier euro kost, dan treedt er in mijn hoofd een mechanisme in werking dat die vier euro reduceert tot eén euro. Niet handig. En ik mis de nabijheid van internationals. Duitsers zijn cool, Finnen weten alles over Belgisch bier, Britten hebben een sexy accent, en Françaises zijn hautain, de twee die ik ontmoet heb. Belgen zijn een beetje doorsnee, met dat ik zelf een Belg ben. Maar elke avond is mijn bed nog steeds een goed bed, elke ochtend word ik wakker in een bed dat in de loop van de nacht nog beter is geworden. Ik heb nog geen enkele duif op mijn dak gehoord en de kat begint mij terug te kennen.

Ik raad het iedereen aan.


Categorie: General
Door: Maartje
Dit bericht is tijdelijk niet te lezen, omdat het dingen zei die niet zo lief zijn over iemand die hier weleens zou kunnen terechtkomen.
Categorie: General
Door: Maartje
Ik ben op chirokamp. Tien beste dagen van het jaar. Of ze duren toch het langst en ze zijn nogal geconcentreerd. Vergelijk het met een tomaat en een blikje tomatenconcentraat. Maar omdat ik geen zin heb om mijn lezersschare bestaande uit drie mensen en mijn kat te verwaarlozen: automatisch gedingeste berichten! Zonder regelmaat, ik ben geen freak.

Elke zomer, als kind, beleefde ik dezelfde vreselijke tweespalt. Enerzijds wilde ik elke zomer nog meer dan de vorige zomer genieten van de vakantie, van het feit dat er geen school was en van de zon en wat nog meer. En anderzijds keek ik van het begin van de vakantie al uit naar het nieuwe schooljaar, niet eens omdat ik graag naar school ging, want als ik het mij goed herinner ging ik niet graag naar school.

Op zondagavond bevroor ik tegen vijf uur en durfde ik mij niet meer amuseren, omdat de tijd dan vlugger ging. In het middelbaar kwam ik zondagavond thuis van de chiro om gegarandeerd te ontdekken dat ik dit en dat nog moest doen. Ik heb veel maandagochtenden huiswerk overgeschreven. Ik heb op veel dinsdagen huiswerk teruggekregen dat ik zelf beter had gekunnen.

Ik keek uit naar het begin van het schooljaar omdat alles zo naar nieuw ruikt dan. Op één juli staan er al boekentassen in de Colruyt, en ik kreeg hoegenaamd niet ieder jaar een nieuwe, maar ernaar kijken was genoeg. Of aan een verse gom ruiken. Een nieuwe lat. Van die dingen. Ik had elke eerste september spijt dat ik had uitgekeken naar die dag. Wist ik toen veel dat twee maanden twee maanden blijven. En vreselijk kort zijn.

Ik maakte de heimwee die ik had nog erger door vervolgens een maand lang te denken wat ik één, twee of drie weken geleden aan het doen was. Daarna werd de vakantie een blur en begon ik naar de volgende uit te kijken.

En nu op kamp. Daarna is de grote vakantie half. Kind zijn is eigenlijk een beetje vreselijk gruwelijk. Maar goed dat de meeste kinderen te kinds zijn om dat ook zelf te beseffen.
Categorie: General
Door: Maartje
Was de kat naast mij een mens, dan werkte hij in een gore SM-bar, was hij te dik om daar ooit nog buiten te gaan en zou de plaastelijke pizza-delivery rijker zijn dan die op de Oude Markt. Was deze kat een mens, dan zou ik hem vies vinden. Maar nu, als kat, is-ie de enige kat waarmee ik een band heb. Van alle katten op de wereld, that is. De dode exemplaren inbegrepen.

Er zijn katten, die moet je aaien zodat zij het net wel voelen, maar dat ze toch een beetje twijfelen. Er zijn andere katten die beginnen te snorren als ze bang zijn. En je hebt er ook die niet in de buurt van mensen komen. Wat is daar dan de point van?

De dikke kat naast mij moet je zo aaien dat hij er een beetje van doorbuigt en liefst doe je dat in de buurt van een muur of nog beter aan de trap, zodat hij zelf nog zijn mondhoeken kan uitrekken aan iets scherps. Probeer geen boek te lezen met deze kat op schoot. Schurken gegarandeerd, en ik houd de rand van mijn boeken liever kwijlvrij, zeker als het kattenkwijl betreft. De BeauBeau wil volledige aandacht.

Ik ben er stellig van overtuigd dat ik zijn lievelingsmens ben.
Categorie: General
Door: Maartje
Een konijn gezien! Konijn! Doink doink doink ging het, zo snel mogelijk weg van mij, en ik fietste nochtans helemaal onverlicht, kwestie van dat ik niet snel genoeg onterecht in de gevangenis terecht kan komen, nietwaar? Ik hou niet van de politie, als ik er tegenkom zal dat wel van mijn gezicht af te lezen zijn, en dan steken ze mij wel weg, met dat er ook een commisaris bij de politie is die het ook zo niet op mij begrepen heeft, denk ik.

En dan gaan de poppen aan het dansen.

Rock 'n Roll, ofzo.

Ik heb geen strafblad hoor, ik heb zelfs de gewoonte altijd een beetje te flirten met agents de police. En ik fiets nooit in de Tiensestraat.
Categorie: General
Door: Maartje
De bib is toch altijd bijzonder. Een beetje rondwandelen en een mens voelt zich meteen literair. Alleen jammer dat ik elke keer mijn kaart ben vergeten, niet meer weet waar ze thuis ligt, te lui ben om tien minuten te fietsen en ze te zoeken en dus een nieuwe moet laten maken.

Maar wat iets geks nu!

Ik heb Kartonnen Dozen van Lanoye, in het kader van mijn voornemen, en ik heb nog twee andere boeken. Het eerste is Het Koekoeksjong van Brigitte Raskin, dat ik zes jaar geleden in Italië heb gelezen en waarvan ik altijd een aantal zinnen onthouden heb.

Of een hartaderbreuk als je dochter pas elf is.


Kijk, als ik na meer dan vijf jaar nog weet dat die specifieke zin in dat boek stond, dan moet ik het maar eens opnieuw lezen, vind ik.

En ik heb ook Is dit een Mens van Primo Levi mee, een holocaustoverlever die onze gids in Auschwitz nogal graag citeerde. 't Was een slechte gids en alles, en ze deed net te veel haar best om het droeve in de verf te zetten, door continu naar de grond te kijken, waardoor ze slecht verstaanbaar werd. Maar in combinatie met de nogal gruwelijke setting waren zijn woorden toch tamelijk aandoenlijk. En dus, eens lezen deze vakantie.

En hoe raar! De eerste bladzijde uit Koekoeksjong is een lang citaat uit de memoires van Primo Levi. Gek hoor, want had ik dat boek niet mee, dan was ik er morgen om teruggegaan.

Zo'n dingen vind ik freaky hoor. Maar ze brengen wel geluk, daar ga ik van uit.
Categorie: General
Door: Maartje
Ik zou zo graag eens een Nobelprijs winnen. De nobelprijsspeech van Coetzee is zo mooi dat ik er zelf een zou willen geven. Ze zou niet beter zijn natuurlijk, maar gewoon, om ook een keer zoiets moois te doen. En ik zou natuurlijk helemaal de genereuze uithangen en de hele mikmak aan goeie doelen meteen hun einddoel later realiseren.

Het liep eigenlijk allemaal mooi volgens het plan. Vitaya leerde mij dat huidcellen zo jong mogelijk moeten zijn als ze op brandwonden terechtkomen, maar dat dat een beetje een probleem is omdat die cellen in het begin vloeibaar zijn. Of zoiets. Ik dacht, ja, dan moeten ze dat er maar gewoon met een spray op doen, en dan kunnen ze in die spray meteen wat flammazine ofzo mengen. Probleem opgelost, Nobelprijs voor geneeskunde binnen en meteen ook een beetje geschiedenis geschreven, ik studeer namelijk helemaal geen geneeskunde. Ha!

Alleen dat volgens Vitaya een week later er al een echte dokter op dat idee is gekomen. Ja, zo kan ik het ook, natuurlijk, ik zie die vrouw geen Poolse naamval bedenken. Ieder zijn vakgebied, zou ik zeggen, maar dan maak ik mezelf precies een beetje belachelijk.

En toen ging ik de Nobelprijs voor vrede winnen door in Polen onterecht in de gevangenis terecht te komen. 't Zou een gedeelde worden, omdat de leidster van de grootschalige 'Bevrijd Maartje'-campagne natuurlijk ook zou winnen. Maar toch. Even zag het er naar uit dat het ging lukken, toen mijn laptop gestolen werd. Ik zou toen bijvoorbeeld in de cel beland kunnen zijn als iemand net op dat moment de president had vermoord en de politie bevel kreeg iedereen meteen op te pakken. Er stond toen een flik naast mij, dus het scheelde weinig of ik zat in een vochtig krocht. Of een krochtig vocht, zo je wil.

In Polen weet je nooit, maar helaas, de Poolse president leeft nog. Ik mag natuurlijk niet zeggen dat ik dat jammer vind, zulke uitspraken brengen mij alleen maar nóg verder van de Nobelprijs voor vrede.

De Nobelprijs voor chemie gaan we met z'n drieën winnen door een nieuw chemisch element uit te vinden. We zijn goed bezig, overlaatst hebben we perensorbet met rode vruchten gemengd en het resultaat was toch een beetje weird.
Categorie: General
Door: Maartje
Ik ben twintig jaar. Da's eigenlijk weinig, maar ik moet nog eenentwintig worden. Wie er nog twintig jaar is: Hot Marijke. Ze moet ook nog eenentwintig worden. Ze staat in de Humo, en ik was in Polen de voorbije maanden dus begrijp ik niet goed waar ze ineens vandaan komt, 't is iets met Freddy de Kerpel, dat weet ik wel. Maar ik heb via haar website, die erg vies is, ontdekt dat ze in hetzelfde jaar geboren is. En ik heb ook ontdekt hoe Hot Marijke er in hare pure uitziet. Vies, dus.

Terwijl ik internet ontdekte door e-kaartjes te sturen naar vriendinnen of wat daar toen voor moest doorgaan, ontdekte Hot Marijke pornosites en deed ze vieze dingen voor webcams. Dat dat toen eigenlijk al bestond. En dat er toen al mensen op het idee waren gekomen er blote mensen voor te zetten. En dat daar überhaupt een publiek voor is en dat dat hetzelfde internet is als dat waar ik op zat. En dat ik, als ik dat echt gewild had, op dit moment al succesvol zou kunnen zijn in een branche die ik niet eens wil benoemen.

De vriendinnen waar ik toen kaartjes naar stuurde, daarvan weet ik nu niet eens wat ze studeren en ook hun achternamen ben ik grotendeels vergeten. Ik vraag me af of Hot Marijke nog weet wie er toen achter haar camera zat. Of ze daar ook soms zo melancholisch van wordt, voor ze haar mails gaat checken.
Categorie: General
Door: Maartje
Ik was nog niet naar een frituur geweest, en het Zeeltje was dicht, gisternacht. Hetgeen geen ramp was, want er is in de Zeelstraat een nieuwe frituur verschenen. Uitgebaat door buitenlanders. Een beetje donkere buitenlanders. Dat is pas inburgering zie.

Wij frieten gaan eten, en voor ons stonden twee blonde trutten.

-Currysaus was dat. Dat (wijst nadrukkelijk) is geen ku - rie - sa - wwws. (Gaat naar de currysaus en legt er haar hand op) Deeeees is ku - rie - sa - wwws.


De meneer tapt een potje vol currysaus, en wij draaien eens goed met onze ogen. Wie eet er nu currysaus bij frieten, anyway?

Nu, en dan het vlees.

-Is dit al het vlees? Al - les? (telt het vlees na en zegt tegen de andere trut, die eigenlijk niet blond was, maar net zo goed een blonde trut) Ja, echt alles.

Waarna ze vertrokken zijn.

Ik vind precies, toen ik vertrok was dat minder, schrik hebben van buitenlanders. En heel hard je best doen om tolerant over te komen. Kijk eens hoe vriendelijk wij zijn, meneer. Het kan zijn dat ik er toen minder op lette. In Polen zijn alle buitenlanders Wit-Russen en Oekraïners en die zien er hetzelfde uit. En 't is niet dat ze in Polen zo tolerant zijn, welintegendeel, maar ik ben vijf maanden trots geweest op mijn land en ik heb vijf maanden verteld dat het hier goed wonen is. Ik heb ook wel verteld van het VlaamsBlok en de verkiezingen, maar ik heb ook altijd verteld dat dat niet iedereen is. En dan is zo'n frietkotscène een beetje storend.

Ku - rie - sa - wwws! En lekkere frieten!
Categorie: General
Door: Maartje
De secretaresse had nog een e-mail gestuurd om te zeggen dat dit jaar de proclamatie op tijd ging beginnen, om drie uur in dit en dat lokaal, en uiteindelijk zijn ze begonnen tegen vijf uur in een lokaal drie verdiepingen hoger, de KUL is toch een gesmeerd apparaat hoor. De mens zei goeienavond en hij werd ontvangen als een stand-up comedian, alleen dat hij er zelf niks grappig aan vond.

En onderweg naar huis liep er een loper voor mij en toen dacht ik, die moet ik inhalen, en als ik zoiets denk, dan moet dat ook echt, en ik had niet meer veel tijd want ik moest afslaan en diene mens loopt al zevenentachtig jaar dezelfde toer, en hij niet. Dus bijna was ik gevallen op de fiets en had ik mijn arm gebroken en kon ik niet mee op chirokamp, bijna zou ik nooit een lief vinden, bijna zou ik nooit kinderen krijgen en volgend jaar niet afstuderen, het blad niet vinden dat ik nodig heb om te bewijzen dat ik wel degelijk een 17 heb voor Bulgaars en geen 15 zoals op mijn papier staat, bijna was ik in de verre toekomst verbitterd gestorven omdat ik nooit een leuke job had gevonden, en bijna was mijn hoofd eraf gevallen, maar net niet, want toen heb ik, in het kader van mijn eigen geluk, een tandje bijgestoken en die mens net ingehaald, terwijl ik ook al aan het afslaan was.

Phioew. Op het nippertje een ramp vermeden. Alleen dat ik die mens elke keer tegenkom als ik fiets. Dus beter een beetje meer trainen.

Oh, en als ik op 9 juni in België was geweest, dan had ik hem voorzekers ingehaald en dan zou alles er wel anders hebben uitgezien.
Categorie: General
Door: Maartje
Ik heb het drukdrukdruk, ik ben net terug van de kapper en ik moet dringens naar Friends kijken, met dat ik veel geld heb gegeven aan al die DVD's en dan naar Polen ben vertrokken zonder, al een chance natuurlijk, ik heb zo al honderd euro moeten bijbetalen omdat ik teveel bocht meehad, maar zoals een domme zakenman tegen mij zei, gelukkig was dat honderd euro in zloty's.

Ja, gelukkig, meneer. Maar nu moet ik dus voor minstens honderd euro plezier hebben aan die DVD's en ik zit nog maar aan twintig ofzo. Dus ik heb weinig tijd.

Behalve dan dat ik drie maanden vakantie heb. Hout vasthouden hoor, ik krijg mijn uitslag morgen pas.

In Het Kruidvat stond gisteren een lange rij en dan was er weer zo'n pitslip van een vrouw die het niet nodig vond om aan te schuiven, en dus zomaar een beetje opzij ging staan om zichzelf er dan tussen te foefelen, de domme trut. En dan stond ik tussen een vrouw met een hoofddoek en een klein meisje met een hoofddoek. Ah, en tegen die vrouw met de sluier durfde ze zo niet goe te spreken, dus vroeg ze aan mij waar ik in de rij stond, hetgeen nogal duidelijk was, met dat de rij een rechte lijn was.

Toen ze doorhad dat ze het bij mij niet moest proberen heeft ze aan het meisje achter mij gevraagd "Hebt u vakantie, want ik moet gaan werken hoor". En dat meisje kon geen Nederlands en kon dus ook niks doen. En ik zei nog dat dat meisje achter mij stond maar bon, niet dat dat iets heeft uitgemaakt.

Op zo'n momenten heb ik spijt dat ik geen Arabistiek ben gaan studeren.

En ik kan niet tegen mensen die kinderen niet beschouwen als volledige mensen en die u zeggen tegen mensen die er niet striks Vlaams uitzien om te verbergen dat ze bol staan van de minachting.

En bij de kapper zat een vrouw die zo'n vervelende kinderen meehad dat ze haar hebben voorgelaten. Zo kan ik het ook hoor!

03/07: RCS

Categorie: General
Door: Maartje
In het hoofdstuk Reverse Culture Shock: alleen mijn schouders en mijn billen hebben last gehad van de omschakeling, in de vorm van een beetje geblokkeerd van mijn bed en een beetje zadelpijn van mijn fiets. En ik heb ook een verstopte neus, dat zal wel aan het zeeklimaat liggen, ik ben dat niet meer gewoon, lucht met zee in.

En oh ja, alles is hier gelijk zo vreselijk duur?
Categorie: General
Door: Maartje
Allez, vijgenyoghurt dan maar. Met extra vezels en al. Ik ben benieuwd.

Er zitten al stukken in, dat begint al slecht. En van die pitten, kunnen ze dat niet zeven bij Galaxi? Ahnee, dan blijven die vezels achter en zitten ze met een zift vol vezels die ze niet meer kunnen gebruiken omdat die vijgenpitten daar ook tussen zitten. Maar hij is wel schoon rozig, en romig, hoewel het magere is. En hij ruikt lekker.

De smaak, helaas, is degoutant. En de textuur is ook een beetje vies. Ten eerste, waarom moeten die stukken daar in? Als ik zin heb in stukken, dan eet ik wel een appel, of wie weet wel een vijg, we hebben hier trouwens ook een vijgenboom. Maar ik lust duidelijk ook geen vijgen, dus was het vrij utopisch dat ik die yoghurt ging lusten, eigenlijk. En de stukjes zijn zo vies zacht, yukkie. En ten tweede, veels te zurig, ofzo, wacht, nog eens een hapke nemen om te zien wat er net het probleem is met de smaak.

Ha, het probleem met de smaak is voorzekers dat hij op die van vijgen gelijkt. Voor liefhebbers van brokken, pitten, extra vezels en vijgen zou ik zeggen, allemaal naar de frigo van de Colruyt. Akkeba.

Zo, ik zet dat potteke braaf terug in de frigo. Morgen probeer ik de rabarberyoghurt.

Spannend!