Warning: Parameter 1 to NP_BadBehavior::event_PostAuthentication() expected to be a reference, value given in /home/jbenoene/public_html/mette_marta/nucleus/libs/MANAGER.php on line 331
Oostblog - Przygody w Polsce » Archive

Archieven

U bekijkt momenteel de archieven voor March 2007

31/03: Konzekvenzie

Categorie: Meta
Door: Maartje
Dat zorgt voor een probleem, om te zorgen dat ik mezelf ooit inhaal, moet ik natuurlijk elke dag meer overschrijven dan ik geblogd heb. Tss.

31/03: Meta-blog

Categorie: Meta
Door: Maartje
Ik had mezelf uiteindelijk nooit zien bloggen, laat staan andere blogs lezen. Ik doe beide nu, maar dat wil niet zeggen dat ik het nog steeds niet moeilijk heb met de aard van het medium. Algemeen leesbaar, dat weet ik van in het begin, daarom heet Xavier in het echt ook niet Xavier. En daarom schrijf ik nergens de naam van mijn leerkracht Russisch. Die leesbaarheid is net de hele pointe, terwijl uiteindelijk van alle mensen die op het internet zitten maar een nanofractie hier terechtkomt. Dus ik kan eigenlijk best schrijven hoe Xavier echt heet. Maar ik doe het niet.

En dat vind ik zo arrogant. Ervan uitgaan dat wat ik schrijf ook boeiend genoeg is om de mensen te laten terugkomen. Ik weet helemaal niet of dat waar is. 't Is ook niet zo boeiend wat ik meemaak. Er zitten hier duizenden buitenlandse studenten die de tijd die ik bloggend doorbreng, nuttiger en spannender weten te passeren. Maar ze bloggen niet, dus geen mens die het weet.

Enfin, en dan heb ik het ook moeilijk met de vergankelijkheid. Een boek, bijvoorbeeld, bewaart zichzelf wel in een doos op zolder. Wordt jaren later opgepakt, afgestoft en opnieuw gelezen. En gedateerd bevonden. En dus geschiedenis.

Dit wordt nooit geschiedenis. Op een moment ga ik naar huis, valt alles weer terug in zijn normale plooi en komt er hier geen kat meer. Er valt dan geen stof op een website, maar ze bewaart zichzelf ook minder lang. En dat vind ik zo jammer. Want net nog las ik de eerste alinea, heb ik hier en daar een woord toegevoegd. Al die moeite voor vergetelheid?

Nee dus. Ik schrijft mijn blog over. Dan kan ik zelf bepalen wie hem leest, later, als deze protoblog vergeten is. Xavier blijft wel Xavier, omdat ik vind dat die naam beter bij hem past. Maar voor de rest kan ik schrijven wat ik wil. En hier en daar nog wat veranderen. Voor een doos op zolder is geen moeite mij te veel.

30/03: Pseudo-idylle

Categorie: Jochei!
Door: Maartje
Voor de goede voorsteller.

Het schemert al, en het is zacht. Typisch weer voor eind maart. Drukkend bijna, maar eigenlijk nog te fris om over warm te kunnen spreken. Zonder jas buiten moet je al gauw je armen kruisen om niet te bibberen. Toch maar zonder jas.

Eens aan de rivier ruikt het naar nat gras, en naar vocht, zoals het ruikt als de klinkers worden geschrobd na een hete zomerdag.

Zitten op gras was was ik bijna vergeten. Krakau is meer een grootstad dan Leuven en het stuk aan de rivier is dan ook een trekpleister voor mensen die ertussenuit willen. Een zachte vrijdagavond eind maart is ideaal. Er zitten veel mensen, aan betonnen tafeltjes te schaken of gewoon te pintelieren. Ze zijn allemaal al vergeten dat het ook nog winter is geweest. Er passeren veel wandelaars met hondjes en honden en nu en dan roetsjt een fietser voorbij of iemand op skeelers.

De Vistula zelf is al een inkzwarte lijn geworden waarin verkeerslichten en lichtreclames weerspiegeld worden. Kleurrijke strepen die worden doorbroken door eenden die kwaken zoals eenden dat horen te doen, in Polen gaat dat net zo. Er zijn twee bruggen, en als er een tram overrijdt worden de wagons vervormd afgebeeld in het water. Het gras is nog koud, ik moet mijn benen optrekken onder mij om niet kou te hebben.

En de zon gaat verder onder, achter de wolken.

30/03: Wielkanoc

Categorie: Huh?
Door: Maartje

Met de ramen open heb je meteen een veel beter zicht op de buren. Dezen tiep heeft duidelijk al zin in Pasen.



29/03: Moehoe

Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
16.45-16.50: wachten op leerkracht Russisch
16.50-17.00: dictee over paaseieren in Rusland
17.00-17.15: dictee van onverstaanbare grammaticale regels aan de hand van de paaseitekst (hoe goed gezien!)
17.15-17.30: de Polen vertalen een tekst van het Pools naar het Russisch. De Belgen lezen een tekst over Pasen
17.30-17.45: dictee van dezelfde grammaticale regels, mét voorbeelden
17.45-18.00: luisteroefening, een tekst over het feit dat de Russen tegenwoordig Latijn studeren, gevolgd door het feit dat Russen nu shoes zeggen tegen schoenen
18.00-18.15: de Polen lezen hun vertaalde tekst voor, de Belgen draaien met hun duimen
Categorie: Menselijk
Door: Maartje
Dit bericht is tijdelijk niet te lezen, omdat het dingen zei die niet zo lief zijn over iemand die hier weleens zou kunnen terechtkomen.
Categorie: Polen
Door: Maartje
Het liefst van al spreek ik Pools. Ik vind het zelfs leuker tegenwoordig om met een Pool een beetje weg te keuvelen dan gewoon Nederlands te praten. Nu ja, het zal er ook aan liggen dat ik altijd met dezelfde mensen Nederlands aan het praten ben. Ik spreek hier vooral Engels, soms Duits en net nog een beetje Russisch, maar pas als ik in het Pools begin voel ik me helemaal thuis in deze stad. Taalverwarring komt steeds minder voor. Soms lal ik nog een Pools woord tussen mijn Russisch maar dat doen de Polen zelf ook, dus daar laat ik mijn nachtrust niet voor.

Ze maken het me niet allemaal gemakkelijk anders. Net nog in de bib:

-Dag, ik heb twee boeken gereserveerd
-Kaart?
-(ik geef mijn kaart en volg de man naar het andere eind van de balie)
-Handtekening.
-Alsjeblieft, ...
-Een maand.

Nu, sommige mensen zijn dan weer heel vriendelijk als een buitenlandse ineens Pools begint te raaskallen. Net nog een lang gesprek gevoerd met de man van de retro-winkel om de hoek. En als dan de zon nog schijnt!

28/03: 1934

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
In ze year ninezeenhundred zirty zree, zei de leraar, waarna hij 1934 op bord schreef.

28/03: Geschiedenis

Categorie: Polen
Door: Maartje

De geschiedenis van dit land valt in geen enkel opzicht te vergelijken met de geschiedenis van België. Door die rijke geschiedenis is er hier een soort historisch patriottisme ontstaan, dwepen met mislukte opstanden en veldslagen van eeuwen geleden.

Een dieptepunt was wereldoorlog twee, en de periode vlak erna. Er wordt nu nog, in Polen zelf, traditioneel gesproken over heldhaftig verzet, terwijl het buitenland het veelal heeft over Polen die Joden hebben aangegeven in ruil voor een kilo suiker. Een algemeen aangenomen feit is dat de Polen in Auschwitz vaak nog erger waren dan de Duitsers zelf. En vlak na Wereldoorlog II werden in een dorpje met de naam Jedwabne honderden overgebleven Joden vermoord door hun buren. In Polen komt sinds de jaren negentig een pijnlijk proces van omgaan met die minder heldhaftige beelden op gang. Ook het Joods erfgoed wordt, vooral na het verschijnen van Schindler's List, langzaamaan heropgewaardeerd.

Er zijn echter ook andere verhalen. Toen de Joden in ghetto's werden verzameld, hadden sommigen al door waar het naartoe ging. Vele Joodse vrouwen gaven hun kinderen aan Poolse buren, die ze opvoedden tot brave katholieken en na de oorlog, toen de ouders wegbleven, als hun eigen kinderen zijn blijven verzorgen.

Religie was taboe tijdens het communisme, en Jood zijn lag gevoelig, en daarom komen veel van die oorlogswezen nu pas te weten dat ze Joden zijn geweest, en niet Taddek Kozynski heetten maar Izak Goldstein.

Zo is er het voorbeeld van een oude katholieke priester die aan het sterfbed van zijn moeder zijn roots te weten kwam. Hij werd, via een tv-programma, herenigd met zijn orthodoxe oom, en heel Israël en Polen was er getuige van hoe ze zomaar wat naast elkaar zaten, een priester en een man met pijpekrullen. Lang geleden familie.

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Effectief ben ik tegenwoordig pani Marta in de Poolse les, en ik wist er wonderwel van de eerste keer op te reageren.
Categorie: Polen
Door: Maartje

De lente toont zich mooi in de tuin van de Sheraton, da's dus het duurste gras dat ik ooit kapotgetrapt heb.

Een mooie roze Trabant gespot, maar hij was al weg toen ik met camera in aanslag klaarstond was de schoonheid al verdwenen. Misschien komt hij nog wel terug.

Ooit onderneem ik een tocht door Krakau, op weg naar Trabanten en Polski Fiats.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Die eieren, dat bleek een avontuur. Nu ken ik onze buurtwinkel toch al een beetje, ik weet bijvoorbeeld het bier staan en het fruitsap, en ik ben ook vrij vertrouwd met de koekjesafdeling, omdat daar ooit eens drie Amerikaanse dames rondliepen die geen letter Pools spraken maar niet met lege handen bij hun kroost wilden aankomen, en dus elke verpakking nauwkeurig aan het ontleden waren. Ik kan wel vertalen, zei ik, en zo dankbaar heb ik Amerikanen nog nooit geweten. Ze vroegen onder andere welke Poolse chocolade het beste was, en daarop heb ik gezegd dat ik uit België kom en dat mijn normen voor chocolade te hoog liggen om in Polen over lekkere te kunnen spreken.

Ik word hier nog een echte patriot.

Maar nu, die eieren, die vond ik met de beste wil van de wereld niet, en na een paar keer de supermarkt rondgeslenterd te zijn bekeek bewaker A mij toch al argwanend. Bewaker A kent me wel want ik heb hem ooit eens gevraagd of een bepaalde soort bier Pools dan wel buitenlands was. Hij wist het niet maar ik weet nu wel dat bewaker A een lijfgeur heeft die helemaal Pools is.

Nu ja, ik was daarnet ook al in de winkel voor een brood, en ik had geen mandje bij, en zonder mandje, da's verdacht, want wie doet er nu boodschappen zonder mandje. Ik dan maar, om bewaker A niet te moeten passeren, de rayon van de koffie ingeslagen, waar bewaker B voor mij opdoemt en mij zo mogelijk nog viezer bekijkt. Ik heb de eerste de beste winkeldame aangeklampt en die wist mij de eieren wel te tonen, onder de haringfilets.

Dat ik daar niet zelf was opgekomen! Overigens bevatte pas het vierde doosje dat ik bekeek 6 hele eieren! Een mens zou voor minder naar de Tesco gaan.
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Na een serieuze hiaat tussen voorlente en lente (een soort tussenwinter) lijkt hier in Polen het mooie weer terug op gang te komen. Hout vasthouden natuurlijk, want met Slaven en dooi weet je maar nooit.

Da's een dwaze intellectuele mop alluderend op de Dooi na de dood van Stalin, en later is toch alles weer bergaf gegaan. Zolang we maar bijleren natuurlijk.

En ik moet ook nog eieren gaan kopen.

24/03: Jodelahiti

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Joden te over vandaag in Kazimierz, waar vroeger, voor de komst van de nazi's, alle Joden woonden. Een Amerikaanse Jodenschool, enkel meisjes, maakt deze dagen duidelijk een rootsreis door Polen.

Rommelmarkt vandaag, op een of ander plein, vol stalletjes die Joodse en vooral fake-Joodse curiosa verkopen. En daar stonden ze allemaal samengedromd bij een tafel. De verkoper zag duidelijk al een recordomzet voor zich. Hij verkocht onder andere zo'n band die de Joden moesten dragen, met een Davidster op. Hij zag er wel vuil en verfomfaaid uit, maar of dat ligt aan het feit dat dat ding inderdaad de Tweede Wereldoorlog heeft overleefd of aan slimmigheid van de commercant die met het vodje stof eens goed over zijn vuile ramen heeft gewreven, dat weet ik niet.

Een donkere schaduw trok over het gezicht van de man achter de tafel, toen de begeleider verkondigde dat ze toch niets konden kopen, 't is immers sabbat vandaag, en dan mogen de Joden geen geld op zak hebben. Meer nog, ze mogen ook niets dragen, want toen een van de Joodse meisjes de armband oppakte, riep de meester verschrikt Don't move your feet!

Maar ze gingen morgen terugkomen.
Categorie: Polen
Door: Maartje
Net als in Italië hebben ze hier in Polen van die grote borden waar ze overlijdensberichten ophangen, zodat de hele stad weet dat Danuta Bletek en Adam Wyspianski dood zijn, en vooral niet meer leven.

Vandaag heb ik voor het eerst de man gezien die die overlijdensberichten ophangt. Een lange, magere man met een bleek gezicht. Hij liep heel snel, met een aftanse leren boekentas en een nietjesmachine in zijn handen. Bij het prikbord gekomen, pakte hij twee vellen A4 papier, niette die in het midden van het bord en snelde als de weerga weer weg.

Net of met elk nietje die arme Adam nog een keer stierf, zo respectloos deed-ie het. Het scheelde niet veel of hij had een zeis bij.

21/03: Pan Dudek

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
De leraar Pools spreekt ons altijd aan met pan of pani. Da's meneer en mevrouw in het Pools, en hij zet er onze voornaam achter, voor een persoonlijke toets, maar stiekem ook om te controleren wie er aanwezig is. Zo heb je pan Bastian en Pani Katarina, en ik ben Pani Martie. Maartje, zo blijkt, is onuitspreekbaar voor de arme man, en na elke pani Martie kijkt-ie wanhopig in mijn richting om te kijken of hij het juist gezegd heeft. Hij heeft dan nog een afhangend linkerooglid en een beetje een scheve glimlach, dus het ziet er vlug zielig uit. En soms een beetje creapy, want zo'n halvegare grijns en met dan zijn hoofd een stukje naar achter zodat zijn zichtcapaciteit maximaal is, en dan heeft-ie nog een wilde haarbos die vanachter toch ook wat kalend is. 't Is me toch wat.

Maar Maartje zeggen, dat lukt hem helemaal niet. U mag ook Marta zeggen, als Maartje te moeilijk is, heb ik vandaag gezegd. Opluchting alom. Marta, zo zei hij, dat kan ik tenminste uitspreken ! Vanaf nu ben ik dus pani Marta. Al bij al is hij wel sympathiek, de leraar Pools.

Over pannen gesproken, we hebben een nieuwe, meegebracht door ons hoog en vooral romantisch bezoek. Nu kunnen we dus dingen bakken zonder dat er vanalles aanbakt. Een hele verbetering, want met onze vorige pan ben je toch al gauw een tijdje aan het afwassen, en bovendien zit er geen steel meer aan.

Een nieuwe naam en een nieuwe pan vandaag.

20/03: Herladyrinth

Categorie: Polen
Door: Maartje
Op zoek naar een GSM-herlaadkaart (Orange). En dus, tijdens een wandeling door de stad, een GSM-winkel gespot. Of toch het bord, want de eigenlijke winkel bereiken was geen sinecure. Eerst een gang door, zo'n gang die binnen noch buiten is, eerder een soort parallel universum of een heelalpoort dan wel een echte gang. Achter die gang een binnenpleintje, en dat oversteken. Gelukkig kennen ze hier al pijlen. Voor de gelegenheid een keer geen levende. En dan weer zo'n gang in, en dan een deur in de zijkant van dat nieuwe parallelle universum ingaan. De trap die je daar ziet volgen. Ook de bocht. Je komt in een gang. Binnen deze keer. De GSM-winkel is de derde deur aan je rechterkant.

En ze hadden niet eens herlaadkaarten.

Categorie: De pot nat
Door: Maartje

We hebben hier wel een tv, en er is ons in Leuven zelfs gezegd, kijk maar veel tv in Polen, daar leer je van bij, maar we voelen er weinig voor om naar films te kijken die gedubt zijn in het Pools zonder eerst het Engels eronder uit te halen.

Dus we shitheadden. De tijd laat zich aardig wegkaarten, en op een avond heb je dus toch al vlug een partijtje of tien erdoorheen.

Gisteren in de les Pools ging het erover, wat je zoal kan doen als het regent. Hondeweer gisteren, vandaar. Het kaarten werd vermeld, en Jessie floepte er zowaar zelfs shitheadden uit. De uitleg moesten we beiden schuldig blijven, ik heb het maar gehouden op, ja, da's eigenlijk een onbestaand spel, heel complex allemaal. Alweer een rare blik van de leraar Pools, en het werd nog erger toen ik hem Maartje juist wou laten uitspreken (Martie? Aanwezig!)

Enfin, we houden van in het begin de stand bij. Ik sta 23 voor. Jessie mag dan wel geluk in de liefde hebben, ze blijft een dikke shithead.


Update: Jessie staat tegenwoordig 25 achter. Dat zijn vijf turfblokjes!
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Er zitten een paar verzopen duiven op mijn vensterbank. Ik zou ze beter wegjagen en wel op zo'n manier dar zo nooit terugkomen, want ze maken me elke morgen wakker, die rotbeesten.

Maar ja, wie jaagt er nu verzopen duiven weg? Wat voor onmens ben je dan? Ik heb ze maar laten zitten, maar ik heb wel op mijn raam geklopt en eens verwijtend met mijn vinger gezwaaid. Misschien hebben ze dat ook wel begrepen en word ik morgen niet gewekt door voetstappen op mijn dak?

18/03: Zjoppen

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
We zijn het ondertussen al zo gewoon dat niemand ons verstaat, dat we er maar op los ratelen zonder onze stemmen te dempen of een beetje te letten op wat we zeggen. Daarnet, tijdens een gelukkig ongevaarlijk gesprek, liep er ineens een Hollander naast ons, en uiteraard vond-ie het nodig zich in ons gesprek te mengen. Even schrikken, als een vermeende Pool vraagt, en wat heb je dan gekocht?
Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Net naar een housewarmingparty geweest en daar Duits gesproken met Duitsers, Russisch met Oekraïners, Pools met Polen en Duitsers, Nederlands met Vlamingen, Duitsers en Polen, en Engels met al de rest, zijnde een Fin en een paar Fransozen, en ook een Waalse. Dat ik ook Frans hoor te spreken ben ik even wijselijk vergeten, die Walen zouden trouwens ook Nederlands moeten kunnen en bovendien vind ik dat iedereen in Polen op zijn minst de moeite zou moeten doen Pools te leren. Ze mogen dus al blij zijn dat ik er vijf talen op verzoek uitflans.

Een mens zou van minder hoofdpijn krijgen.

16/03: Efficacité

Categorie: Polen
Door: Maartje
Polen hebben zo hun eigen interpretatie van dubbel glas, ze hebben twee ramen achter elkaar. Als je het te warm hebt, moet je dus eerst het binnenste en dan het buitenste raam openzetten. En als het zoals vandaag een beetje te fris is voor open vensters, maar het toch een beetje muf is binnen, zetten die Polen toch gewoon alleen het binnenste raam open?

Dat dat geen zak uitmaakt, breng dat maar eens aan hun verstand.

16/03: Sesamstraat

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Ik heb tegenwoordig al een vaste bagelverkoper. Overal in het stadscentrum staan van die bakfietsen, zonder fiets, bakken dus eigenlijk, vol bagels, met zout op, maanzaad of sesamzaad. Eén bagel kost je één zloty, en je hebt er gemakkelijk mee gegeten, en 't is nog lekker ook, het kruim is zachter dan dat van onze pistolets en tegelijk minder luchtig.

Op die van mijn bagelverkoper, die zijn plekje op het midden van de grote markt heeft, zit ook een beetje paprikapoeder. Lekker. Ik bestel altijd één met sesamzaad, en dan wijs ik ook nog naar een exemplaar dat er goed uitziet. Gisteren begon ik ineens te twijfelen tussen sesamzaad en maanzaad, 't is te zeggen, ik wist niet meer, welk zaad hoe heette.

Dus vroeg ik: is dat wel sesamzaad? En: zeg je dat zo in het Pools, want ook daar was ik over gaan twijfelen. Hij moest lachen, de meneer, maar zei toch ja, en ik denk dat hij mij sindsdien wel herkent.

Ik heb er ook al een paar gezien buiten het centrum, maar die profiteren van hun monopolipositie om zomaar even 20 grosze meer te vragen. Afzetters!

15/03: Mijneed

Categorie: Polen
Door: Maartje
Dat die lessen Russisch in een verouderd gebouw plaatsvinden en dat de Poolse medestudenten soms tegenvallen, tot daar toe, en ik kan ook begrijpen dat een vrouw van in de 60 haar didactische methodes niet meer aanpast en dus lessen vult met luisteren naar halfvergane cassette's en allemaal tegelijk een tekst voorlezen, dat is ook nog aanvaardbaar, maar vandaag ging dat conservatisme net iets te ver.

Ons huiswerk: aandachtig een tiental argumenten tegen euthanasie lezen. En de eed van Hypocrathes staat helemaal vanboven, van statement en indoctrinatie gesproken.

14/03: Zwitserland

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
Radio's in een andere taal blijf ik voor de rest van mijn leven associëren met in de file staan voor de Gotthard-tunnel. En zo waan ik mij tegenwoordig elke ochtend op weg naar Italië.

14/03: Leeg begrip

Categorie: Polen
Door: Maartje
De Polen kennen in hun wanhopige zoektocht naar werkgelegenheid niet altijd het verschil tussen een mens en een paal. Parkeermeters zijn hier geen automaten op de stoep, maar mannen en vrouwen in een fluohesje die je moet aanspreken om een parkingticktet te krijgen. En dan zijn er ook nog mensen die als beroep reclame maken, hetgeen erop neerkomt dat ze de hele dag een pijl vasthouden richting een of ander restaurant.

Categorie: Polen
Door: Maartje
Vandaag was ik in de kadukke leeszaal van de bib de Westerse snob die met een laptop aan het werken was tussen allemaal stakkers van Poolse studenten.

En de mevrouw vroeg bij het inschrijven (bureaucratie!):
-familienaam?

Waarop ik:
-Svillèn
Categorie: Polen
Door: Maartje
Vandaag take-away pizza laten komen, wegens lui en toch belachelijk goedkoop, 3 euro voor een gigantische pizza, doorsnede 48 cm.

En dan ben ik nu een appel aan het eten, om het gezond te houden. We hebben er lekkere gevonden. Waarschijnlijk geïmporteerd uit België.

En dan hebben we ook soep (soep!) in huis, versgemaakt van een halve prei, een wortel en een blik tescomaten. Niet te geloven hoe gezond wij bezig zijn, want op die pizza ligt ook tomaat en bovendien peterselie!
Categorie: Ik ben student
Door: Maartje
Vandaag weer Russische les. Niet alleen is dat accent vreselijk om aan te horen, nee, we worden ook soms compleet genegeerd door leerkracht en studenten. Het begint al bij het binnenkomen. De studenten die eerst binnenkomen gaan niet naast ons zitten, en als er enkel plaatsen naast ons over zijn, verschijnt er een blik van wilde angst in de ogen van de laatstbinnengekomen studenten. 'Naast die vreemdelingen gaan zitten, brr'.

Bij het antwoorden worden we steevast overgeslagen, ze duidt zelf studenten aan, de prof, en de kant waar wij zitten is vaak een blinde vlek die enkel aan bod komt bij oefeningen waarvan we om een of andere reden de papieren niet hebben.

En dan hebben we op maandag ook nog vlak na Russisch Poolse les. Dat gekunstelde voorstellen is hier alleszins ook hetzelfde, maar mijn duo-partner was tamelijk sympathiek, dus dat viel mee.

En toen vroeg de leraar, wat ik van Pools eten vond. Ik zei, het bevalt me weinig, Belgische chocolade is veel beter en de frietjes ook.
Waarop de leraar, wat is er dan beter aan Belgische frietjes? En toen mijn antwoord, zeer chauvinistisch, wij Belgen hebben de gewoonte onze frietjes twee keer te bakken, dan zijn ze lekkerder. De blik op zijn gezicht was een van nooit geziene verbazing. Twee keer?!? Op het einde van de les, toen het ging over pierogi, en ik zei, ja, da's toch niks voor mij, antwoordde hij, gelukkig weten we nu hoe we frietjes moeten bakken.

Blij dat ik die mens ook eens iets kan leren.

12/03: Zon

Categorie: De pot nat
Door: Maartje
De zon op hout, dat ruikt overal hetzelfde. Hou het weerbericht in de gaten, die voorlente laat zich hier opmerken.
Categorie: Menselijk
Door: Maartje
Margtje Svilten, zo noemt mijn leraar 'Nieuwe vergelijkende comparatieve lezingen in de Poolse twintigste-eeuwse literatuur' me, het zal misschien ook aan mijn onduidelijke handschrift liggen.

Zoveel existentiële prietpraat hier.

Straks kom ik mezelf nog tegen.

Maar ach, da's waarschijnlijk toch de bedoeling.

10/03: Jacques PTT

Categorie: Jochei!
Door: Maartje
Zegt de Fransman na de les:

-I zid not unnersand anyzink of zis lesson

09/03: Lichtgewicht

Categorie: Polen
Door: Maartje
Krakau is een prachtige stad. De historische gebouwen zijn echter decennialang verwaarloosd en zien er vaak een beetje sjofel uit, maar er bestaat een algemene tendens om gevels, voordeuren en binnenpleintjes op te kalefateren. Overal hangen grote reclamepanelen om ontmantelde gevels te bedekken. Op die reclamepanelen worden dan geweldig grote spots gericht, zodat elke Pool kan zien dat hij, afhankelijk van zijn positie op de grote markt, met Skoda dan wel met Opel hoort te rijden, en vooral niet met Trabant.

Zo schreeuwen er wel meer dingen om aandacht, lichtreclames hangen aan elk stukje beschikbare gevel, alsof iedere handelaar na 1989 meteen een eigen glitterbord heeft laten maken. Ik zou wel een lichtpanelenmeester geweest willen zijn, in het begin van de jaren '90. Winst verzekerd, en ik had er wel voor gezorgd dat mijn eigen paneel het mooist was.

Het heeft iets melancholisch, het hoort bij Krakau zoals bagelverkopers, maar tegelijk doet het vaak iets van schoonheid af aan het straatbeeld. Maar wie kon in die eerste kapitalistische momenten voorzien dat de lichtreclames die toen zo vol verwachting flikkerden dat elke Pool er een verwachtingsvolle toekomst in zag, tien jaar later al lelijk zouden zijn, en gedateerd, en nog maar een onzekere echo van wat alle Polen toen dachten?

09/03: Consumeren

Categorie: Menselijk
Door: Maartje
Daarnet de consument uitgehangen in Tesco, maar dan wel enkel met witte producten.

Omdat er in dit appartement maar een stoel is, en die doorgaans al bezet is, moet ik op een krukje studeren, en dat zit niet zo erg gemakkelijk en begint zich bovendien al te wreken op mijn rug. Vandaag bij Tesco voor zo'n 2,5 euro dan maar een ouderwetse witte tuinstoel gekocht, vervolgens in de bus op die stoel gaan zitten. Bekijks verzekerd, want hier in Polen is het duidelijk niet de gewoonte je eigen stoel mee te nemen op het openbaar vervoer.

Die stoel, die geef ik straks wel aan een dakloze, ik verdom het hem hier te laten staan.

08/03: 8 maart

Categorie: Polen
Door: Maartje
Vandaag, 8 maart, is de dag van de vrouw. In dit land vol kraakvers, onversleten kapitalisme is dat een goede aanleiding tot geldklopperij, en dat allemaal in teken van de vrouw. Geen enkele zichzelf respecterende Poolse komt vandaag buiten zonder roos of tulp, en etalages liggen vol roodgeglazuurde peperkoeken harten en gebakjes, met daarop spreuken alluderend op de schoonheid, uniciteit en helderheid van het vrouwelijk geslacht, en ook nog wat restjes van valentijn.

Lente in het Pools is wiosna, en voor przed (spreek uit: pzjed). Enfin, Polen heeft een naam voor het stukje tussen de winter en de lente. De voorlente, in het Pools przedwiosnie, met een extra accent op de s. Dat stukje seizoen is nu bezig. Het is aangenaam te weten dat het dus geen winter meer is, want het is voorlente, maar ook nog geen lente, dus ik mag best nog een sjaal aandoen zonder mij daar dan lenteloos over te moeten voelen.

Ik heb wel mijn pelsen frak al achterwege gelaten, het past namelijk helemaal niet om gisteren op de grote markt een ijsje te eten in enkel een pulleke aan en de volgende ochtend de warmste jas ooit aan te trekken. Dat soort wispelturigheid vind ik ongepast en is hier in Polen overbodig, want waar België op dit moment iedere ochtend collectief twijfelt tussen nylonkousen of blote benen, handschoenen of blote vingers en tussen zeven soorten jassen, genieten wij hier in Polen twijfelloos van de voorlente.

07/03: Zebra

Categorie: Polen
Door: Maartje
De straat oversteken is in Krakau geen sinecure.

Eerst en vooral moet je negeren dat het rood is voor de voetgangers. Dan moet je de straat opstappen, maar vooral niet te ver. Kijk daarbij vooral uit voor trammen, die in de hiërarchie der voertuigen allermachtig zijn. Voetgangers en automobilisten strijden graag om de tweede plaats, en de mate waren ze winnen varieert in hoeverre men zich dichter respectievelijk verder van het centrum bevindt.

Dan sta je dus op straat, zonder al echt acuut gevaar te lopen. Het komt er vervolgens op neer in schatten welke auto's laks genoeg zijn om enigzins af te remmen, en of de auto's op andere rijvakken daar ja dan nee in gaan meegaan. Alleszins is lopen of toch versneld stappen steeds de boodschap, trammen genoeg hier en die remmen niet, maar bellen alleen hun melancholische dingdingding.

07/03: Erotiek

Categorie: Polen
Door: Maartje
Macht erotiseert, en dat schijnen de Poolse mannen maar al te goed te beseffen. Alleen weten ze die regel niet zo goed in de praktijk om te zetten. Zowel de secretaris van het Instituut voor Poolse studies als de meneer die kastjes uitdeelt in de bib zijn erg onvriendelijk. Snauwen in onverstaanbaar Engels respectievelijk Pools, erg vies kijken als ik te dichtbij hun werkterrein kom, het lijkt me hun versie van verlekkerd gezag uitoefenen op arme studenten.

Nochtans zijn het toch beiden nogal lage posities met hoegenaamd geen macht, maar ja, de man van het Instituut heeft een eigen bureau en die van de bib heeft ne frak aan met een tekentje op van 't een of 't ander. Een uniform, zeg maar, maar dan van een fake-politiebedrijf, zoals er hier in Polen wel meer zijn.

Als puntje bij paaltje komt kijken ze toch maar allemaal naar mijn kont. Daar schijnt geen bureau of frak invloed op te hebben. Waarmee ik natuurlijk niets gezegd wil hebben over de eventuele aantrekkingskracht van mijn kont, het gaat hier enkel over de Poolse mannen.
Categorie: Polen
Door: Maartje
Net een dode eekhoorn gezien. Een droevige manier om te weten te komen dat er ergens ook wel levende eekhoornen zullen wonen, hier in Krakau. Maar toch, ogen open!
Categorie: Jochei!
Door: Maartje

Zijn we daar weer met een Pools wrak, maar niet zomaar een Pools wrak, oh nee, de Trabant der Trabanten, waarop zo lang gewacht.

Ik denk dat ie op weekend is geweest, op de ruit hangt overigens een sticker op de ruit van een Trabi-Expo in 2004, als ik het goed heb. 't Is dus van nature een showbeest, onze Trabant.

Verder moest ik vandaag aan een Poolse dame mijn naam geven, en dat levert meestal problemen op. Deze keer kwam er echter een lyrische uitspatting van, een lofzang op de naam Maartje, zo mooi, en maar blijven zeggen, verschillende toonhoogtes, verschillende melodieën, Maartje, Maaahaartje, Maahaaahaartje, en zo ging dat maar door.

Ze had wel door dat het van Marta kwam. Hoewel Marta, in mijn geval, natuurlijk van Maartje komt.

04/03: Kantlijn

Categorie: Jochei!
Door: Maartje
We leven hier stilaan in de marge van de samenleving, niet alleen zijn we in een bar mleczny gaan eten, de alma in Polen, dus goedkoper en ongezelliger, we hebben er bovendien ook nog bestek gepikt, om ons chronisch tekort aan bestek enigzins te vullen. Later bij het drinken van thee nog kleine lepeltjes meegeschaard, eigenlijk een schande, ware het niet dat het personeel zo onvriendelijk was dat ze al blij mogen zijn dat we geen stoelen hebben meegenomen.

En dan ook nog menukaarten gestolen, het gaat hier dus enkel bergaf.
Categorie: Jochei!
Door: Maartje
Uitgebreid gaan ontbijten, in de Joodse wijk, maar niet koosjer, en veel Amerikaanse Joden gezien die hun afkomst eens op toeristische wijze kwamen bekijken. Er is duidelijk ook een mode in keppeltjes, en een dresscode voor meisjes in de synagoge, een lelijke rok en schoenen die er niet onder passen alstublieft. Sjaloom!

Verder weer busperikelen vandaag, en dat in de regen, en een biljet zonder limiet in het zwembad. En dus ook sauna's, inclusief rustgevende vogelgeluiden en veranderend licht, voor ontspanning dan wel opwinding, vermoedelijk. Maar vooral veel water en dat tegen soms verbazingwekkende snelheden.

En Georgisch gegeten, da's dus niet typisch Pools. Maar wel lekker. Xavier afgescheept. En veel menukaarten gestolen. Om op te hangen en zo de Poolse kaalheid een beetje te verdrijven. Een mens moet soms harde maatregelen treffen.

02/03: Tra-la-bant

Categorie: Jochei!
Door: Maartje

Dé Trabant blijft onvindbaar, maar bij links een nieuwkomer met als enige doel de pijn te verzachten.

Categorie: Polen
Door: Maartje

Wel degelijk om op te eten, deze gelatineworsten met stukken vet, ingewanden en wortel erin. Enige verwarring kan ontstaan door de positie in de koelbakken, naast het 'vlees voor honden', maar wel degelijk bestemd voor menselijke consumptie, verzekerd door een oude mevrouw die zeerrrrrrr enthousiast was over het goedje, lekker, zo zei ze, en ook, je moet de ingewanden koken, niet bakken.

Mmm, bezoekers, wees gewaarschuwd!

Ingewanden, vel, tongen en poten hebben we nog steeds gelaten voor wat ze zijn, maar is er toch ook iets mis met de algemene smaak van de Polen waar het om gewoon vlees gaat. Bij navraag naar lekkere worst een groot rood geval toegestopt gekregen, een van de beste, zo werd ons verzekerd. De worst rook veelbelovend maar was nogal vies, met dik vel en brokkelig, papperig, smeuïg vlees.

Pierogi, Poolse ravioli, dat moesten we ook eens proberen, en dus maar drie soorten gekocht. Dat er een rangorde te maken was wat goedheid betreft ligt niet aan uitblinkers in smaak maar wel algemene goorheid met gradaties.

En daar koolsla bij. Meevaller. Maar dan echt. Net als de verdere verkenning van de Poolse banketwereld.

Over taarten geen klagen.

Categorie: Menselijk
Door: Maartje
Dit bericht is tijdelijk niet te lezen, omdat het dingen zei die niet zo lief zijn over iemand die hier weleens zou kunnen terechtkomen.
Categorie: Jochei!
Door: Maartje
Nog steeds onvindbaar. In Kazimierz staat een andere maar die is verkapitalistischt. Er hangt een reclamewagen aan.
Categorie: Jochei!
Door: Maartje
Lang zoeken naar een bus naar de luchthaven. Een trein naar de luchthaven nemen. Wachten op een vliegtuig met vertraging. Het vliegtuig uit Amsterdam zien aankomen. Nog altijd Hollanders herkennen. Twee Poolse kindjes hun mama zien omhelzen. Zijn ze daar? Misschien langs die deur? Ja? Ja? Ah, daar zijn ze! Sukkelen met veel te veel bagage. En een bus nemen naar een station. Dat blijkt geen station te zijn. Een tweede bus nemen naar een station. Daar een trein nemen naar een station. Een taxi nemen naar huis. Ons huis tonen. Ons huis. Koffiekoeken met rozenconfituur eten. Slenteren over de grote markt. Allez, niet slenteren! Op restaurant gaan onder het chiqste restaurant van heel de stad. Op wc gaan in het chiqste restaurant. Allez, en de obers ambeteren. Thee drinken in een Marrokaans café. Verder wandelen. Voor de eerste keer een hele dag in Krakau geen nonnen tegenkomen.

Veel te vroeg opstaan. Inschrijven in een les. De les volgen. Moe. Thuiskomen en er is al iemand. Poolse taart eten. De Joodse wijk bekijken. Of tonen. Naar de les gaan. Saai. Taalinterferentie all over the place. Thuiskomen en kunnen bellen. Piwoewiwoewiwoe. Op restaurant voor zo weinig geld. Meer geld geven aan een decadent dessert dan aan een hoofdgerecht. Veel te veel gegeten hebben. Thee drinken. Op café.

Moe. Maar tevreden.